Demir, Arzu ve Doruk ’un biraz daha kalması kesinlikle iyi geldi. Emir ’in bu kadar doktor yığması yetmezmiş gibi, içimde bir huzursuzluk dalgası kabarıyordu. Ama Demir’ in bir sözüyle bu dalga bir anda kahkahaya dönüşüyordu.
“Alisa, bak...” dedi, eline bir stetoskop alıp saçma sapan bir şekilde kulağına takarken, “Sanırım kalp atışlarını duyuyorum… Oh, hayır, bu bebeğin değil. Sanırım senin kalp atışın. Bu kadar yakın olduğum için heyecanlanmış olmalısın. ”
Arzu ona yan gözle bakıp omzuna hafifçe vurdu. “Demir, insanı utandırıyorsun. Sanki ilk defa hamile biriyle karşılaşıyormuşsun gibi davranmayı bırak.”
Demir gülerek omzunu silkti. “Ne yapayım, Arzu? Hamile birini bu kadar strese sokmak doğru değil. Bak, Alisa’ yı biraz güldürüyorum, kötü mü? ”
Emir sanki ölümcül hastayım gibi davra
