Emir 'in soğuk bakışları ve keskin tavrı karşısında içimde biriken öfke, taşmaya başlıyordu. O kadar çok birikmişti ki, artık sabır gösterecek gücüm kalmamıştı. Derin bir nefes alıp, ona doğru döndüm.
"Ben gitmek istiyorum, Emir." dedim, sesimdeki kararlılık her geçen saniye biraz daha belirginleşiyordu. "Babama gitmek istiyorum. Hesap sormak, her şeyin nasıl olduğuna dair bir açıklama almak istiyorum. Buna engel olarak beni strese girmekten korumuş olmuyorsun. "
Emir, bir an gözlerimi sabırla süzdü. Ancak yüzündeki o sabırlı ifade hızla kayboldu ve yerine yine o donuk, soğuk tavır yerleşti. "Hiçbir yere gitmiyorsun." dedi, sesinde hiçbir kırılma, hiçbir duygusal iz yoktu. Bu sözler, bir emirdi; tartışmaya yer bırakmayan bir emir.
"Sadece bir saatliğine... Benimle gelmeni istemiyorum za
