Unloving You

Kabanata 17

Habang nasa sasakyan ay kinakabahan ako. Hindi ko maipaliwanag kung bakit parang kinakabahan ako na at the same time may excitement sa akin.

Nang makarating sa bahay, hinang-hina akong naglakad papunta sa pintuan. I knocked three times and waited for a little bit. Someone opened the door and that someone is… mommy Claire?

Iha! Oh my gosh! We’ve been looking for you for almost two days! Mommy hugged me and exclaimed those words.

Inalalayan niya ako na makapasok sa loob at doon ko nakita ang buong pamilya ko kasama si Jerome.

When Jerome saw me, he immediately walked the space between us and without further ado, he hugged me tightly like he misses me for years.

I’m sorry… I’m sorry babes…Don’t leave again hmmm… I’m begging you, please don’t leave me again. Binigkas niya habang mahigpit pa din niya akong niyayakap.

Am I dreaming? Diba galit siya sa akin? How come his reaction is like this?

Nang binitawan niya ako ay tsaka niya lamang tinignan ang kabuuan ko. He scanned my whole body.

Saan ka ba nanggaling? Bakit ang tagal mong nawala? He asked me.

Bago pa ako makasagot ay nagulat kaming lahat dahil sa kalabog na galing sa pintuan.

Decery!

Iha!

Sigaw ng hingal na hingal na Mamita at CJ.

Mamita! Sabi ko naman sainyo, okay na ako. Bakit niyo pa ako sinundan? Inis na saad ko sakanya.

Loka ka! Yung damit ng hospital suot mo pa! muka ka tuloy takas sa mental! Mamita replied to me.

Dahil sa sinabi niya ay agad kong tinignan ang kabuuan at doon ko lang napansin na suot ko nga ang hospital gown ng pinanggalingan kong hospital.

What hospital? Bakit ka manggagaling ng hospital anak? My mom asked me.

Tinignan ko si mamita at pinapahinto ito sa balak niyang pag-amin sa magulang ko pero wala siyang nagawa. My parents especially my father, gave him death glares.

Eh kasi naman mare, yung anak mo nakita namin na walang malay sa harap ng bahay nila noong nakaraang araw! We bring her to the hospital and she’s asleep for two days, that’s why ngayon lang siya nakauwi. Paliwanag niya sa pamilya ko. She’s actually running away from us kaya nandito kami ngayon. Dagdag pa niya.

Napapikit na lamang ako ng aking mata bago muling tumingin sa pamilya ko at kay Jerome na may hindi makapaniwalang mukha.

Oh my gosh! Are you okay anak? Why you didn’t call me? You’re her manager! Sigaw ni mommy.

You know your daughter, she doesn’t want anyone to know what is happening to her. But we called Jerome but his phone is always busy…

Mamita told them what happened to me the day after they saw me lying on the floor. They even told my parents about the things that the doctor told mamita. At sa bawat pagkwento ni mamita ay nakikita ko ang paglunok ng laway ni Jerome.

Muka siyang sisingsisi sa sarili dahil sa narinig niya mula kay mamita. Every time mamita speak about what happened to me, that day when he leave me, his fist is clenching.

Why did you catch a flu? Nag-paulan ka na naman ba Iha? My father asked me.

Uhmmm…

It’s my fault dad. Nagkasakit siya dahil sa akin. Jerome cut me off.

Then we should bring her back to the hospital now. Mamaya ay kung ano pa ang mangyari sakanya. Mommy Claire said.

No mommy… I stopped her. I’m fine now. Nakangiting saad ko.

But your doctor said you had a delirium when you were sleeping. Baka may kung ano na sayo anak. My mom said.

I am really fine mom. Magpapahinga lang po ako nito ng kahit isang araw, gagaling din po ako kaagad. I reassure them.

With that, Jerome bring me to our room and there, he let me sleep. Nang magising ako ay naabutan ko si mommy Claire na busy sa pagtingin ng temperatura ko sa katawan.

You’re awake! Wait, I’ll call for your husband . She said to me.

Bago pa siya makaalis ay hinawakan ko na ang kamay niya at umiling.

It’s okay mommy. No need to call for him. I said.

Huminto siya ng panandalian bago umupo sa upuang kanina niyang inuupuan.

Are you sure?

I nodded as an answer.

Pinunasan niya ang noo ko gamit ang bimpo na basa at paulit-ulit na tinitignan ang noo ko kung mainit pa ito.

Mom, I’m sorry if I made you all worried. I started.

Mom gently pressed my hand. It’s okay. But can you tell me what really happened that day? You won’t be this sick if nothing happens between you and your husband.

Kabado naman akong tumingin sakanya.

I am happy that there is someone like her that I always open to. But she is the mother of my husband, paano ko sasabihin sakanya ang pagtatalo naming mag-asawa?

If you don’t want to open up , then it’s fine with me… But I hope you can resolve it. She said.

Umamba siya na muling tatayo pero agad kong hinigit muli ang kamay niya.

Its because of me, mom. If I told him about the kiss on our movie beforehand, he wont be this mad to me. Nakatungong saad ko sakanya.

Then why did you became sick? She asked me.

Ilang beses muna akong napalunok ng sariling laway bago ko ibinuka ang bibig.

That night, we had a fight. I told him that I am willing to kneel just so we can be fine again.

And you did? Hindi makapaniwalang tanon niya.

I smiled and nod at her. I stayed awake all night, kneeling in front of our house. Then suddenly, the rain started pouring… Ang tanga ko po ba? Natatawang saad ko.

Oh my gosh honey! You shouldn’t have done that! She exclaimed to me.

But he told me to…

Still! It is not a good thing to do. She cut me off. You are not a slave who should obey him just to please him. Asawa ka niya iha… may diin niyang dadgdag.

Because of what she said, I broke down. Kahit na nakangiti ay hindi ko mapahinto ang mga mata ko sa pagtulo ng mga luha.

I’m sorry… I just realized that I love him this much that I can bend my knees in front of me. I said to her.

Don’t be sorry… I’ll talk to him about this. Hindi pwedeng pinapabayaan niya ang asawa niya dahil lang sa selos.

Pagkatapos ng pag-uusap ay lumabas na din siya sa kwarto.

Tita is really an amazing woman. Kahit pa na anak niya si Jerome ay hindi niya pa rin ito pinaburan sa mga ginawa sa akin. So before she left, I thanked her for everything.

Ilang sandali pa ay si mommy naman ang pumasok. Nang makita niya na gising ako ay agad niya akong pinuntahan sa aking pwesto.

Are you okay? May iba ka bang nararamdaman sa katawan mo? Aniya habang sinisipat ang noo at leeg ko.

I am fine mom! Natatawa kong saad.

Masyado naman siyang exagerated kung makakilatis sa buong katawan ko. Isang bagay na hindi ko inaakalang muling mararanasan ko kay mommy. Akala ko tuluyan na nila akong pinagpalit kay Jerome. Kailangan ko lang pala na magkasakit para mapuntahan at mag-alala sila sa akin.

Don’t do this again Iha. Pinag-alala mo kaming lahat!

That’s why I am sorry mom. Kanina ko lang din naman nalaman na two days na pala akong natutulog. I apologize to her. By the way, where’s Jerome? I asked her.

He’s with your father. Nag-uusap sila… Alam mo ba…

Hindi pa mom. I cut her off.

Tsk! Makinig ka nga muna sa akin! Natawa ako dahil sa naging reaksyon niya dahil sa pamimilosopo ko. As I was saying, your husband is hysterically looking for you in different places. After twenty four hours, he called for the cops and instructed them to look for you. Halos mabaliw ang asawa mo anak.

Umiwas ako ng tingin kay mom at pinigilan ang ngiting gustong mamutawi sa aking mga labi.

Kunteto na ako sa naging reaksyon niya noong mawala ako. Kung kanina lang sa taxi ay kinakabahan ako, ngayon ay gumaan na ang pakiramdam ko. Parang may tinik na nabunot sa aking puso.

I hope that after this sickness, maging maayos na ang lahat sa amin. Umaasa ako na pagnawala na ang parents namin sa bahay ay maayos pa rin ang trato niya saakin.

Sumama ako kay mom ng bumaba siya para hanapin si dad dahil uuwi na daw sila. Inalalayan niya ako na makababa na para bang may malubha akong sakit at hinang-hina ako. But to be honest, medyo masakit pa ang ulo ko pero maayos naman na ang pakiramdam ko.

Nang tuluyan na kaming makababa ay naabutan namin si mommy Claire at Jerome na nag-uusap. Mukang may hindi magandang napag-uusapan ang dalawa dahil nababakas ko ang hindi maipintang muka ni mommy Claire.

Hon, umuwi na tayo. Bungad ni mommy.

Dahil sa boses ni mommy ay sabay-sabay na lumingon silang lahat sa amin.

I smiled at them and showed them that they don’t need to worry.

Pumunta sa tabi ko si Jerome at inalalayan niya ako na maupo sa upuan.

Uuwi na daw po kayo sabi ni mom, dad. I said.

We need to. we’ve canceled all our meetings for two days. Kailangang maaga kami bukas para mapuntahan ko ang lahat ng meetings na yon. Dad replied.

I’m sorry again dad.

Its fine Iha. As long as it is about your welfare, kahit ilang meetings pa ang kailangan kong puntahan, hindi ko dadaluhan yan.

Hinaplos naman ang puso ko dahil magandang sinabi niya sa akin.

Minsan ko lang ito marinig sa kanya kaya naman lulubos lubusin ko na.

Ikaw Claire, uuwi ka na rin ba? We can give you a ride. My mother asked mommy Claire.

I guess, I should stay here. Mas maganda na nandito ako para mabantayan ko din itong anak natin. She replied to my mom.

Thank you Claire. Sige na, mauuna na kami ng dad mo, Iha. Paalam ni mommy.

Mag-iingat po kayo sa daan. Pagpapaalala ko sakanila.

We will. She said before opening the door and leave our house.

Anong gusto mong dinner, iha. I’ll cook it for you. Mommy Claire asked.

Anything will do mom. I replied.

Oh siya, papasok na ako ng kitchen. Aniya. Pero bago pa siya makapasok ng kitchen ay muli siyang lumingon sa amin. Jerome, look for your wife. May diing saad niya.

I will, mom.

Ng marinig ang kasagutan ng anak, agad na pumasok si mommy sa kitchen area habang kaming dalawa ni Jerome ay naiwan dito sa living room.

For a couple of minutes, we are in silence. Hindi ko alam kung ako ba dapat muna ang unang mag salita o aantayin ko na lamang siya dahil hindi ko rin naman alam kung anong sasabihin ko sakanya.

Ilang sandali pa ay narinig ko na tumikhim si Jerome. Napatingin ako sakanya at inabangan kung may sasabibin man siya.

Are you really okay now? Sabi mo kanina nahihilo ka pa. You can tell me if you’re not feeling well. So I can bring you to the hospital. Paninimula niya ng topic.

I didn’t reply and what I did is to just stared at him. Sawa na akong marinig ang pagtatanong nila kung okay na ba ako o kung may masakit ba sa akin. What I want to hear right now is, are we okay now? Hindi na ba siya galit sa akin? Is my condition an eye opener to him?

Questions like that are keep on running in my mind while I am staring at him.

I tapped the space beside me, telling him to sit. He did what I told him to do. Bahagya siyang umupo sa tabi ko ngunit may malaki pa rin na espasyong pumapagitna sa aming dalawa. Dahil doon, umisod ako at pilit na isiniksik ang sarili ko sakanya bago ini-unan ang ulo sa balikat niya.

Tell me, Decery babes. I am really worried about your health right now. He said.

I am fine. Don’t need to worry now. Ani ko. I Reached for his hands and let our fingers intertwine. How about us? Are we fine? I asked him.

Kabado kong inantay ang sagot niya.

I want to bring back the Imaw who I used to know. Yung walang ibang ginawa kung hindi alagaan ako. Pasayahin ako kahit na noong una ay kinaiinisan ko. Yung mahalin ako kahit ang alam niya ay hindi ko matutumbasan kung ano man ang pagmamahal na nararamdaman niya. I want him back. Not just to me but to his self also.

I should be the one asking that. After all what I’ve done to you, you shouldn’t be acting like this. He said to me while he’s locking firmly his hands to mine.

Acting like what? I asked him

Like this. Acting like nothings happened. Acting like I didn’t hurt you. Saad niya.

Tumingin ako muka niya at tinitigan ang kanyang mata.

You hurt me but I am still good as s**t. I smirked when I said that. Anong tingin mo sa akin, mahinang nilalang? Pagbibiro ko sakanya. You can hurt me but I can tell you, hindi ako mabilis mapagod. I can feel hurt but I don’t easily get tired. So can you promise me?

Promise what? Curiously, he asked me.

Promise me that every time we got into a fight, lets fix it before sleeping. Let’s handle it like a husband and wife. Because to be honest with you, sobra akong nasaktan dahil sa ginawa mo. But don’t get me wrong. It’s a part of married life, so I understand that fight is a normal thing for us…Can you promise that? Mahabang saad ko sakanya.

I promise… he replied.

Swear?

I am solemnly promising to God and to everyone…I love you Decery. He said to me.

I showed him my pinky finger, telling him to do a pinky promise to seal the promise to each other. Ginawa niya rin ang ginawa ko at parehas na nakangiting tinanggap ang pangako ng isa’t isa.

Walang humpay ang kasayahan na nararamdaman ko ngayon. Maayos na kami ngayon at naging maayos ang pag-uusap namin.

Hindi maputol ang tingin namin sa isa’t isa na para bang parehas na may inaabangang mangyari pa.

May isa pa akong alam na seal para sa promise natin… nakangising saad niya.

He’s back to his old self now. The smirking God who always wants my attention. I really love this man.

Biting his lips, his face moved forward to mine. Hindi ko mapigilang mangiti dahil alam ko naman kung ano ang sinasabi niyang selyo. And I miss doing it with him.

Nang tuluyang magdikit ang mga labi ay hindi ko na napigilang makipaglaban din sa kanya. He’s sipping my upper lips and later on he will suck my tongue. Para siyang isang bampira tuwing humahalik siya sa akin. The difference is that, he’s taking not just my blood but also my breath away.

Hindi ko alam kung dahil ba sa sakit ko kaya ako ngayon nahihilo o dahil sa passionate kiss na ibinibigay niya sa akin.

This is not just a simple kiss. Kung sa iba ang matatawag ito na french kiss o sa tagalog ay laplapan. Nakakatawang banggitin sa sarili pero ito talaga ang ginagawa namin ngayon.

Our body is acting like they miss each other and that no one can stop them now to do what they want to do.

Ilang sandali pa ay tuluyan na akong nahiga sa couch. Kahit na ngalay na ngalay ay pinagsawalang bahala ko na lamang ito dahil sa ibang nararamdaman ng katawan ko ngayon.

I am addicted to his touch and kiss. Parang bawat haplos niya sa katawan ko ay nagbabaga ang lahat sa akin.

Naputol lamang ang ginagawa namin ng biglang sumigaw si mommy Claire mula sa kusina.

I’m almost done!Just wait for a little bit! Yan ang eksaktong sinabi niya.

Parehas kaming napatingin ni Jerome sa entrada ng kusina bago tuluyang ibalik ang tingin sa isa’t isa.

Should we continue this? I asked him.

Sa tingin mo gustong magpapigil ng alaga ko? Aniya bago ipinaramdam sa akin ang bumubukol niyang p*********i.

Kagat labi akong natawa dahil sa kaunting sandali pa lamang ay ganito na magreact ang katawan namin sa isa’t isa.

Let me handle this. He said to me. Mom, I am taking Decery upstairs. She’s sound asleep so I am taking her to our room! Sigaw niya sa ina.

Pinanlakihan ko siya ng mata ngunit tinawanan niya lamang ako.

Ganoon ba? I heard mommy Claire went near us so I shut my eyes and acted sleeping Sige na iho. Kawawa naman ang asawa mo. Ihahatid ko na lang ang pagkain niya roon mamaya. Huling saad ni mommy Claire bago ko naramdaman ang pagbuhat sa akin ni Jerome.

Nang maramdamang nakalayo na kami ng tuluyan ay idinilat ko ang mata ko at hinampas ang kanyang dibdib.

Why did you lied to her?! I exclaimed.

If I didn’t lied to her, you think I can pleasure this wet p***y of yours? Maangas niyang sabi habang idinidiin ang kanyang daliri sa kaselanan ko.

Hindi ko mapigilang mapadaing at mapakagat ng labi dahil sa bahagyang kiliting naramdaman ng parteng iyon.

My body is always aching for him. Simula noong unang araw na may nangyari sa amin ay wala ng ibang hinanap ang katawan ko kung hindi siya lamang. And I hate myself for not allowing him to touch me before. Edi sana matagal na akong nakakaranas ng sarap sakanya.

Jerome is carrying me as we entered our room. He gently lay me in our bed before he positioned himself on my top. He began to kiss me again softly until it became passionate.

Alam ko na kung saan aabot ang gabing ito. At handa akong magpaubaya sakanya, kahit paulit-ulit pa….