Loving You

Episode 13: First glance of hearts

 Hans. 

I'm angry at her! But I missed her! I'm dying from missing and longing for her!

After i knew that she run away again at sumama kay Charles, my heart died. My heart fall into ashes nawalan ako ng buhay. She's my life, she's my everything, but yet she leave me again. Sa kagustuhan kong maisalba ang kumpanyang pinaghirapan ko, pumayag ako sa kasunduan na pakasalan si Cindy. I already died anyway, this is nothing. 

I change a lot, naging mainitin ang ulo ko, naging malamig ang pakikitungo ko sa mga tao sa paligid ko, I've become a beast, a lonely beast. Naging alcoholic ako at halos walang araw na hindi ako umuuwing lasing na minsan pa nga ay hindi na nakakauwi pa dahil sa kalasingan. I'm so lifeless, wala na akong ibang inintindi nalang kundi ang kumpanya, i make sure na laging okupado ang isip ko, dahil kung hindi, sya lang ang laging laman nito. 

Cindy and I married for 3 years, pero wala pa kaming anak, she's pushing herself to me para magkaanak kame,pero si Elise lang ang naaalala ko, naaalala ko ang gabing pinagsamahan namin. Hindi ko kayang sumiping pa sa ibang babae, kaya umaalis nalang ako ng bahay o di kaya ay hindi nalang ako uuwi para hindi ko makita ang dissapointment sa muka ni Cindy. She's been good to me, while I'm being a jerk to her. I'm sorry for that.

Lagi akong nagbabasa ng mga article tungkol kay Elise, kapag may mga updated news about her, laging ako ang nauuna para basahin 'yon. She's still beautiful, she's become more successful. i wonder kung nagpakasal na  ba sila ni Charles, wala akong nababasang mga news or article tungkol sa private life nya. O baka sinasadya nya yon para hindi ko makita. 

Madrid. 

Pumasok si Charles sa office ni Elise na may dala-dalang bouquet of juliet Rose. Napanganga naman si Elise habang nakatingin sa papalapit na gwapong lalaki, "Is that for me?" Nakangiti nitong sambit, 

"Ofcourse, for the most beautiful girl in the world," nakangisi nitong tugon, tumayo si Elise at hinalikan sa pisngi si Charles. "Thank you! it's beautiful.." habang nakatingin sa mga rosas na hawak nya. 

"Di kana sana nagabala pa, it's my favorite flower, it's expensive ah." tugon nito 

"I can give you everything you want,para sa pinakamaganda kong fiancee." nakangiti habang, nakalapat ang palad sa muka ng dalaga. "You're still working?" napansin nito ang mga folders na nasa table ni Elise. "No, i was just checking that."

"Good, don't overwork yourself, let's go. I'll treat you to dinner." 

"Okay," she smiled. 

Pumunta sila sa isang kilalang Italian restaurant, habang kumakaen..

"Charles, when are we going back to Beijing? i want to  check the new office of Velle" tanong nito sabay inom ng wine. Sandaling natigilan si Charles at binaba ang hawak na kobyertos. "Ahm.. i-i can go there alone, ako nalang ang magchcheck ng site, iuupdate naman kita eh, wag ka nalang sumama. Baka hindi ka pa pwedeng bumyahe ng malayo." tugon nito. Kumunot naman ang noo ni Elise saka ngakangusong sumagot. 

"Bakit ayaw mo akong pasamahin? sayang naman gusto ko sanang makita sa personal ang gallery. Isama mo na ko, Please? Charles? Please?" she wear that puppy look para lang payagan sya ni Charles na makasama dito. 

Binagsak ng binata ang balikat saka tumugon. "Okay, 'di naman ako makakatanggi sayo eh." sambit nito. 

"really?! wala nang bawian yan ha!" lumiwanag ang muka nito at nakangiting tumugon dito. 

After a weeks habang nagiimpake si Elise narinig nya ang pagbukas ng pinto,agad syang lumabas ng kwarto at sinalubong si Charles, "Andito kana, kamusta sa office?" bungad nito sa binata. "We have a problem don sa isang client kailangan ko pang magset ng another meeting, kung irebook nalang kaya natin yung flight?" sambit nito,habang hinuhubad ang coat. Sumimangot naman si Elise. "I already pack my things, sayang naman kung irerebook natin yung flight. Eh,kung mauna na ako taos sumunod ka nalang after ng meeting mo?" sambit nito habang papalapit sa binata. 

"Are you sure you can flight alone? Malayo layo rin yon,isa pa nakakapagod."

"kaya ko ang sarili ko, hindi na ako bata. Sige na, pumayag kana, sayang naman yung binook mo na ticket kung icacancel mo lang. Please?" sabay pulupot ng kamay sa batok nito. 

"Okay,pero tawagan ako pagkadating mo sa beijing, susunod ako sayo don pagkatapos ng meeting ko,understood?" ngumiti si Elise, saka hinalikan si Charles sa pisngi. 

"Thank you!" 

Elise.

Pagtungtong ko ng Beijing airport, tinawagan ko kaagad si Charles, gaya ng pinangako ko sa kanya. "I'm already looking for my secretary,wag kana magalala.. ok lang ako dito." sambit ko habang kausap si Charles at naglalakad palabas ng airport. "sige na, i have to go, tatawagan ko nalang yung secretary ko kung nasan na sya, see you soon!" sabay baba ng phone. Nakatingin ako sa phone ko at hinahanap ang number ng secretary ko para tawagan ng mabangga ako sa lalaking nakasalubong ko. 

"I'm sorry.." agad kong sambit, huminto ang lalaki at nakatitig sa akin, nakaawang pa ang bibig nya at parang nagulat. "Are you ok?" muli kong sambit,ngunit hindi sya nagsalita at nakatitig parin sa akin. ilang saglit pa ay ganon parin ang reaksyon nya, lumingon ako sa harap ng tinawag ako ng secretary ko at lapitan ako. "Ms. Elise! Pasensya na po kanina pa po ba kayo?" sambit nito. 

"hindi naman,halika na." sambit ko. Paalis na sana kame ng bigla akong hinahin sa braso nung lalaking nakabangga ko, nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Ano bang problema nito? Nagalit ba sya sakin dahil nabangga ko sya? hindi ko naman sinasadya, at nagsorry naman ako sa kanya.

"Elise." he said with a baritone voice, kilala nya ako? 

"Yes? Who are you? m-magkakilala ba tayo?" i politely ask.But he was starring at me again, kumunot ang noo ko, at nagtanong na sa akin ang secretary ko. 

"Sino po sya Ms. Elise?" tanong nito.

 "I-i dont know," habang nakatingin sa kamay nya na nakahawak sa braso ko, lumapit ng bahagya ang secretary ko at hinawakan ang kamay ng lalaki para bumitaw sa braso ko, noon ay namuo na ang takot ko.. Sino ba tong lalaking to,bakit hindi ko sya kilala. 

"Excuse me,Mr. pero hindi ka kase kilala ni Ms. elise, baka nagkakamali ka lang." sambit nito,sabay tanggal sa kamay nya na nakahawak sa'kin.

 "Ms. Elise, tara na po." Mabilis akong inalalayan nito palabas, muli ko pang nilingon ang lalaking yon bago tuluyang nakasakay sa sasakyan. 

There's something on him i can't explain, sino ba sya? 

Hans.

"Elise?" Sambit ko nang makita ko ang babaeng nakabangga ko sa airport. It was her, Elise. The woman I love, the one who hurt me. But there's something, the way she looks at me. I was stunned when she said that she didn't know me? 

"Hans!" si Andrew, habang papalapit sa akin. "Kanina pa kita hinahanap, Cindy's coming, let's go." Dugtong nito, hindi ko parin inaalis ang paningin ko sa direksyon kung saan lumabas si Elise. "Hans? Are you ok?" Muling tanong nito. 

"Elise, si Elise.. Nakita ko sya." 

"Are you sure? Nasa Madrid sila ni Charles diba?" Usig nito, habang nakatingin narin sa direksyon kung saan ako nakatitig. "I want you to find he, Andrew." Sambit ko dito,

"Pero Hans.." Matalim ang binigay kong tingin sa kanya. "Just do what I want you to do." Tugon ko saka naglakad na palayo. 

From that day, I can't focused on my work, paulit ulit na rumerehistro ang mukha ni Elise sa utak ko, ang mga mata nya na may kakaibang tingin nang makita ko sya sa airport. Pero bakit sinasabi nyang hindi nya ako kilala? Bakit? Anong binabalak nya? 

Napukaw ang atensyon ko nang may kumatok sa pinto at bumukas iyon, iniluwa non si Andrew habang hawak ang isang brown envelop. "Here's what i found." Sambit nito habang inaabot sa akin ang envelop. "You're right, bumalik na nga ng Beijing sila Elise at Charles." 

Agad kong kinuha ang envelop na iyon at tiningnan ang laman nito, mga dokumento tungkol sa bagong site ng Velle Arts Gallery, at pagbabalik nila dito sa bansa. Tumayo ako at humarap sa tapat ng glass wall saka nilukot ang papel na hawak ko.