Napasandal ako sa likod ng pinto nang opisina niya bago tumulo ang luha mula sa mga mata ko. I bit my lower lip to stopped myself from crying out loud. Napaupo ako habang mahinang umiiyak. Napayuko ako habang patuloy ang pagtulo ng luha. Naninikip na rin ang dibdib ko dahil sa sobrang sakit na nararamdaman.
Galit siya. Galit siya sa'kin.
He doesn't want to talk or hear my explanation. Alam ko naman na galit siya dahil sa limang taon kong tinago sa kanya si Thea, pero hindi naman lahat kasalanan ko. Akala ko hindi na niya kami mahal kaya hindi ko na siya hinabol pa noon.
Kung alam ko naman, gagawin ko lahat para mabuo ang pamilya namin, eh. Kung alam ko lang, I will do everything.
Bakit ba lagi na lang ganito ang kinahihinatnan ko? Akala ko hindi na 'ko iiyak pang muli dahil sa kanila.
