CHAPTER 308-2

1009 Words

Naiinis ako kasi ang tagal ng epekto noong lason. I will not allow this man to live any longer kaya baka mapilitan ako na pukpokin na lamang siya sa kanyang ulo mamaya since siya naman ay lasing. "Chelsey..." Tumayo siya at naglakad papunta sa akin. Nakita ko kung paano lumabas ang mga luha sa kanyang mga mata. Paglapit niya ay hinawakan niya ang aking pisngi pero naduduwal na naman siya. Dali dali siyang pumunta ng cr ngunit hindi na inabutan sapagkat sa sahig na siya nag suka. "Nahihilo ako... dalhin mo ako sa hospital... pakiusap..." saad niya. Natawa na ako. Sa wakas ay nangyari na rin ang pinaka hinihintay ko. Ang tumalab ang lason na binigay ko sa kanya. So since sinabi niya ang mga ito, kinuha ko ang bite ng lason mula sa aking bulsa at nilapag ko ito sa kanyang tabi. "Don't

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD