You Were My What If (Formerly KAPITBAHAY,KAPATID,KASINTAHAN)

KAPITBAHAY, KAPATID, KASINTAHAN (formerly ANG KAPITBAHAY KO GF KO refined version) WARNING: SPG 18+ . Contains S****L, Explicit S*****L Word, Word Curses that not Suitable below 18 years of age Ako si Mark Rodriguez, bente-uno, Computer Technology student sa QC. Kapag hindi busy sa coding, aktibo ako sa Youth Ministry ng San Isidro Labrador. Doon ko nakilala si Alyssa Santos—nineteen, Tourism student, at ang standard ng kagandahan sa buong ministry. Mahusay sumayaw, matalino, at may natural na vibe ng isang leader. Kaya maraming umaaligid. Pero ang hindi alam ng lahat, magkapitbahay kami, pre. Nauuna lang ang bahay nila sa amin ng anim na bahay. Gabi matapos ang choir practice. Ang simbahan ay naiilawan na lang ng mga malamber na ilaw. Naglalakad kaming dalawa pauwi, bitbit ang mga backpack na puno ng choir music sheets at tubig. Ang hangin ay malamig at tahimik. “Mark,” biglang huminto si Alyssa, seryoso. “Alam mo… may crush ako sa isa sa mga ka-member natin.” Napatitig ako, naramdaman ko ‘yung kaba. “Ah ganun ba? Sino?” Ngumiti siya nang pilyo. “Hindi ikaw ‘yun.” Napasimangot ako ng bahagya, bad trip agad. “Bakit mo pa kailangang sabihin sa’kin?” “Kasi kaibigan mo ‘yun eh,” tawa niya, parang wala lang. “Si Allen. Ang galing niya sumayaw, ‘no? Sapul na sapul ako.” Pilit akong tumawa, pero ramdam ko ‘yung inis. “Ah, ganun ba. Si Allen nga. Good dancer.” “Oo,” sabi niya, sabay kindat. “Pero secret ha? Huwag mong sasabihin.” Naglakad ulit kami, mas mabilis na. Nakikita na namin ang bahay nina Alyssa. “Bakit parang ang bigat ng dibdib ko?” tanong ko sa sarili ko habang pinapanood siyang pumasok sa pinto. Ang Pag-amin Mga Linggo ang lumipas. Sa aming tambayan, na tinatawag naming “HQ,” nakaupo kaming apat nina Alyssa, Allen, at Jake sa mga upuang lata. Nagkakalikot ako ng gitara. “Oy, Alyssa!” biglang tumawa si Allen. “Si Mark o. May gusto sa’yo ‘yan!” Napatitig si Alyssa sa akin, nagulat pero parang amused. “Ha? Paano mo naman nasabi?” “Ano ba sinasabi mo, Allen?” nabigla ako, defensive mode activate. “Na may gusto ka sa kaniya!” tawa pa rin si Allen. “Nakita ko ‘yung mga text mo, pre. “Uy, Alyssa, kumain ka na ba?” Hahaha!” Namula ako, ramdam ko ‘yung init sa mukha ko. Si Alyssa ay nakatingin sa akin, nakangiti pero may tanong sa mata. “Gago ka! Nagtatanong lang ako!” “Kaya pala lagi mo akong sinasamahan, hinahatid, at pag may ipapabili ako kahit hatinggabi lumalabas ka ng bahay,” pabulong na tawa ni Alyssa, bullseye. Tumahimik ang paligid. Parehong nakatingin sa akin nina Allen at Jake, naghihintay ng plot twist. Huminga ako nang malalim, all-in. “Wala, ganun talaga ako. Pero… oo. Mahal kita, Alyssa.” Nanatiling tahimik si Alyssa, ‘yung ngiti niya naging seryoso. “Salamat sa pagmamahal, Mark,” sabi niya sa wakas, seryoso na ang boses. “Pero… aral muna bago landi. Hahaha.” Pumalakpak si Allen sa likod ko. Pero ang ngiti ko ay naging pilit. Sa loob-loob ko, parang tinanggihan na niya ako nang hindi direktang sinasabi. ‘Yung aral muna card ang pinaka-safe na busted. “Ang sakit,” sabi ko sa sarili ko habang naglalakad pauwi. “Parang safe answer lang.” Kaya umiwas ako. Hindi na ako nagparamdam sa group chat, hindi na ako sumasama sa mga lakad. Nag-ghost talaga ako, expert level. Ang Balik-Loob Linggo sa Simbahan—isang buwan mamaya. Nakikita ko mula sa choir loft nina Alyssa at Allen na magkasabay na lumalabas ng simbahan matapos ang misa. Tila masinsinan ang pag-uusap nila. Humigpit ang kamao ko sa gilid ng guitar fret. “Sobrang selos ko,” amin ko sa sarili ko. “Parang sasabog ang dibdib ko.” Hanggang sa isang araw, nasalubong ko ang kaibigan niyang si Bet sa terminal ng tricycle. “Mark, totoo daw na umamin ka kay Alyssa?” tanong niya. “Oo. Pero mukhang busted,” sagot ko. “Sabihin mo ulit sa kaniya. Ngayong gabi,” kindat ni Bet, may kakatwang ngiti. “Bakit naman? Round two ng rejection?” “Basta,” sabi ni Bet. “Maniwala ka sa’kin. Trust the process.” Gabi, mga 11 PM na. Nakaupo ako sa bangketa malapit sa tapat ng bahay nina Alyssa, nag-iisip kung susundin ko ba si Bet. Biglang may humintong tricycle. Si Alyssa ang bumaba, nakasuot pa ng uniform at may mabigat na backpack. “Mark!” nakakunot-noo siyang lumapit. “Ikaw ha, hindi mo na ako sinusundo. Hindi ka na nagte-text. Hindi ka na nagpaparamdam. Ano ‘to, friendship over?” “Busy sa school. Maraming coding projects,” classic excuse. “Sus. Iniiwasan mo ako, aminin mo na.” Tumayo ako at kinuha ang backpack niya, automatic na alalay mode. Napansin kong madilim ang daan patungo sa bahay nito, ‘yung poste ng ilaw ay pundi na naman. “Hatid na kita. Madilim na, baka mapagtripan ka rito.” “Mark,” sabi niya habang naglalakad kami sa eskinita, “may sasabihin ka daw sa’kin?” “Ha? Wala naman. Sino nagsabi?” “Meron daw. Sabi ni Bet.” Huminto si Alyssa sa gitna ng daan, ilang hakbang na lang bago ang bahay nila. Ang ilaw mula sa malayong poste ay bumabaon sa mga mata niya. “Sabihin mo na kasi. Hindi ako aalis dito hangga’t hindi mo sinasabi,” sabi niya, matigas ang boses pero may halo ring anticipation. Tiningnan ko siya. Sa ilalim ng dilaw na ilaw, pre, para siyang anghel na naligaw sa eskinita namin. “‘Yung sinabi ko dati… na mahal kita,” mahina kong sabi, all-in na naman. “Totoo ‘yon. Kaya lang—” “Mahal din kita,” sumabat siya, sabay lumingon nang mabilis, nahihiya. Naramdaman ko na parang nabunutan ako ng dambuhalang tinik at sabay na napuno ng kaba. “Ano?” “Oo,” sabi niya, finally tumingin sa akin, may malapad na ngiti. “Tayo na.” Hinawakan ni Alyssa ang kamay ko, pre. Mainit, malambit, at marupok. Sabay kaming naglakad patungo sa hagdanan ng bahay nito. “Paano ka nagbago ng isip?” tanong ko, still in shock. “Nung nawala ka,” sabi niya, humigpit ang hawak sa kamay ko. “Parang may kulang sa mga activities. Walang nag-aalala kung kumain na ba ako. Walang naghiwaitay sa’kin pag gabi. Na-realize ko… mahal na pala kita.” Ngumiti siya, ‘yung ngiting hindi ko malilimutan kahit kailan. ‘Yung ngiting nagsasabing simula na ng kwento namin. “Nang makarating kami sa kanilang bahay, inihatid ko siya sa pinto. At pag-uwi ko, ngumiti ako buong gabi,” sabi ko sa sarili ko habang nakahiga sa kama. “Akala ko, simula na ito ng magandang buhay.” Unang Haplos Anim na buwan ang lumipas. Gabi na naman. Nakaupo kami sa mga upuang lata sa “HQ”. Si Allen ay nagigitara ng “Harana” ng Parokya ni Edgar. Si Alyssa ay nakadungaw sa balikat ko, ramdam ko ‘yung hininga niya sa leeg ko. “Babe,” bulong niya. “Ang pogi mo pala talaga.” “Ngayon mo lang napansin? Medyo late na ah.” Kumandong si Alyssa sa akin, pre. Automatic na naramdaman ko ‘yung init ng katawan niya. Tumigas ang katawan ko, pre, system crash. “Uu, mas lalo kang gumagwapo. Charot! Pero seryoso, I love you.” Biglang hinila ko ang ulo ni Alyssa, akmong hahalikan, pero hindi ko tinuloy. Tease lang. “Bakit? Takot ka?” tawa niya, challenge accepted. “Pag hindi ka tumigil sa pag-a-Alaska sa’kin, hahalikan kita talaga. Warning na ‘yan.” Hindi tumigil si Alyssa. Hinila ko ulit ang ulo nito, at sa pagkakataong ito, nagtagpo ang mga labi namin—isang malambing, maikling halik. “Ulit,” bulong niya, humigpit ang yakap sa leeg ko. Naghalikan ulit kami, mas matagal ng konti. Naramdaman ko na lumalaki ang p*********i ko sa ilalim ng maong. Nakakandung pa rin si Alyssa sa akin. “Sobrang hirap magkambyo,” sabi ko sa sarili ko. “Nandyan si Allen at Jake. Pero ramdam na ramdam ko ang pagtigas ko sa ilalim ng shorts ko. At ramdam ko rin na nakatutusok na ito kay Alyssa.” “Ano ‘yun, Mark?” bulong niya sa tenga ko. “‘Yung sandata ko,” pabulong kong sagot, puno ng libog. “Kanina pa matigas. Dahil sa pag-upo mo.” “Gagi,” tawa niya nang pabulong, “ang tigas. Parang bakal.” “Hawakan mo,” bulong ko. “Ewww, ayoko,” sabi niya, pilit na umiling. “Nandyan si Allen at Jake. Baka makita tayo.” Tumawa ako pero puno ng libog. Maya-maya, tumayo si Alyssa at umakyat na sa hagdanan patungo sa bahay nila. Sinundan ko siya. Sa Hagdanan Nakatayo kaming dalawa sa madilim na hagdanan, ilang hakbang na lang bago ang pinto ng bahay nina Alyssa. “Kiss, babe,” bulong niya. Hinalikan ko siya—isang malambing ngunit mas matagal na halik. Sinipsip ni Alyssa ang labi ko nang ilang segundo, pre, heaven ang feeling. “Sarap,” bulong ko, pre. “Sabi mo papahawak mo sa’kin kanina ‘yun,” sabi niya bigla. “‘Yung ano?” Tumuro si Alyssa sa bulsa ng shorts ko. “‘Yan oh. Yung matigas.” “Gusto mo ba? Matigas pa rin eh. Sinipsip mo kasi labi ko.” “Kapain ko lang,” sabi niya, sabay mabilis na inilagay ang kamay niya sa ibabaw ng shorts ko. Naramdaman nito ang hugis at laki, pre. Unbelievable. “Shet, ang laki…,” napabulong siya, nagulat pero ramdam ko ‘yung excitement. “Sarap ng himas mo, babe,” bulong ko, pre. “Gagi, huwag ka maingay. Baka may makarinig,” tawa niya, pero tuloy pa rin sa paghaplos. Biglang bumukas ang pinto. Flashlight mode agad. Lumabas ang ama ni Alyssa na si Mr. Joselito Santos. “Alyssa, late ka na naman,” sabi niya. “Pasok na. Curfew na.” “Opo, Pa,” agad na humiwalay si Alyssa. “Goodnight, Mark!” “Goodnight, Alyssa!” sagot ko, pilit na nagpapaka-chill habang ang puso ko ay tumitibok na parang tambol. “Pagkatapos ng gabing ‘yon, hindi ko na makalimutan,” sabi ko sa sarili ko habang naglalakad pauwi, ngiting-ngiti. “Unang beses na may ibang humawak sa’kin—at siya pa.” Akala ko, ganito na lang kami kasimple. Akala ko, happy ever after na kami. Pero hindi ko pa alam na sa mga susunod na linggo, magsisimula nang magbago ang lahat. At lalong hindi ko alam na malapit na kaming magkila-kilala ni Raf Herrera—ang SK Chairman na magiging dahilan ng pag-ikot ng mundo namin.