“Ang liit ng kama mo, hindi kasya sa ating dalawa. Maybe I should have to buy a bigger and a sturdier one,” komento pa niya. Nakatapos na ako sa ginagawa pero kinakabahan akong pumunta sa kama ko.
Bigla ay naiirita ako sa sarili ko. Hindi ko naman kailangang mag-inarte dahil pumayag ako sa setup na ito. Pumayag na akong bigyan ng anak si Romano kaya malamang hindi mangyayari iyon kung hindi kami–
Napapikit ako at tila naaburido sa tinatakbo ng isipan ko. Nang muli akong magdilat ng mga mata ay ang mukha ni Romano na makahulugan ang ngiti ang sumalubong sa akin.
“What’s taking you so long there? Huwag mong sabihing kinakabahan ka pa. Eh, ilang beses na nating ginawa ito, di ba?” natatawa namang tanong niya. Inirapan ko siya at lalo lang ako nayamot kasi alam kong mapulang-mapula na naman
