Paggising ko kinabukasan ay namimigat ang mga talukap ng mga mata ko. Kaya hindi agad ako makadilat ng matagal. Muli akong pumikit at hinayaang masanay ang mga mata ko bago muling dumilat.
Noong hindi na ito mahapdi ay napangiti ako. Malalim na malalim ang tulog ko pero maganda ang panaginip ko. Dala marahil ng matinding pagod ay tila narinig kong nag-‘I love you’ si Romano sa akin.
“Sana lang totoo talaga iyon,” wala sa sariling nasambit ko.
“Ang alin?”
Nagulat naman ako nang marinig ang inaantok at namamaos na boses ni Romano. Gumalaw ito at saka ako niyakap palapit sa katawan niya. Napapikit na naman akong muli. Ang init-init ng katawan niya at talagang masarap madikit dito.
“Alin ang ‘sana totoo na lang’?” tanong niya. Umikot ako para makita ang guwapo niyang mukha. Nakakasanayan
