"ARE you sure you're going home later?" paulit-ulit na tanong ng ama ni Astrid. Hindi ko na alam kung ilang beses na niyang tinanong 'yan sa 'kin at hindi ko na rin mabilang kung ilang beses akong tumango. "Don't force yourself, Ast. I can file a leave—" "Dad, I'm okay. I can work. Dalawang linggo na akong on-leave." I gave him a smile with reassurance. "By the way, how's the kid? Is she fine?" Astrid's father sighed. "Yeah, and the parents can't thank you enough for saving their daughter." Napatango ako at ngumiti. "Mabuti naman." Astrid's father darted his gaze on Daven whose in the corner watching us silently. Habang si Sage naman ay nasa likod ng ama ni Astrid at bahagyang nakaupo sa lamesa. Napatingin din siya kay Daven. "Is he really yout best friend?" may pag-alinlangan na

