Zaman, kalplere yara dertlere devaymış...
Aradan iki hafta koca gelip geçmişti. Annem babama bir adım atmamış, atmadığı gibi arasına iyiden iyiye, bir hayli büyük, kapanması zor bir mesafe koymuştu. Kapanacak mesafenin boyu her gün biraz daha büyürken annem bu mesafeden rahatsız durmuyor, aksine doğruymuş gibi davranıyor aralarındaki bu sorunun yarattığı engebeler yokmuşcasına hayatına devsm ediyordu.
Nedensizce annemin babamdan gittiğini hissediyorum. Ve bu gidiş bence annemi korkutmuyor aksine güçlendiriyordu. Belki de ben yanılıyordum. Onu da bilmiyordum ki...
Son zamanlarda kim olduğumu dahi unutmuş bir halim vardı.
Annem ve babamın kötü zamanlarının yanında bu zor günlerde iyi şeylerde olmuyor değildi. Abim, Sevil'e evlenme teklif edecekti. Bunun için yaptığı hazırlıkların içine b
