Cihangir'den...
Karanlık her zaman karanlığa gebedir.
Bu işe ilk bulaştığımda Kesik'in bana nasihatı buydu. Yürekli adamdı Kesik. Diğerlerine benzemezdi. Satmazdı mesela dostum dediklerini. Çocukluğunda tutulmuştu o, bu camiaya. Ben ise gereklilikler sonucunda tutulmuştum. Başımı yastığa koyduğumda canım acımasın diye, can acıtmayı seçmiştim.
İki parmağımın arasında ki sigaradan uzun bir nefes çektim içime. Benim kadar karanlık olan geceye doğru üflediğimde sigara izini belli ederek kayboldu havanın her bir hücresine. Ciğerlerime nüfuz eden kesik acı tat içimde ki ateşi söndüremiyordu. Bu sebeple daha derin bir nefes çektim ciğerlerime.
Sakladıklarım, yaşamak zorunda olduklarım büyük bir yüktü omuzlarımda.
Oturduğum sandalyede daha da yayılarak kafamı ardıma yasladım. Gözlerimi usulca
