Gulat na gulat si Clerk nang makitang kasama ko si Zandrick sa aking kwarto. Hilaw ang aking ngiti sa kanya at sinabing susunod na lang kami sa baba.
Muli kong sinara ang pinto saka humarap kay Zandrick. Napahinga ako ng malalim dahil medyo masakit pa ang aking ibaba. Lumapit siya sa akin.
“We can just stay here if you like.” Umiling ako. Nahihiya akong tumingin sa kanya.
Parang ngayon lang nagsink-in sa akin ang nangyari kanina. Kinagat ko ang aking labi at inaya na siyang bumaba ngunit hinila niya ako sa isang mahigpit na yakap. He gently stroked my hair. Naramdaman ko rin ang paghalik niya sa akong buhok.
Just like that, no words are said pero ramdam na ramdam ko kung ano ang gusto niyang sabihin sa akin. Umangat ang aking tingin sa kanya. I wanted to cry. Parang sasabog ang pus
