Pagkatapos kumain ni Ava, napagpasiyahan na nyang umuwi, inabot narin siya ng tanghali pero kahit ganoon naging masaya naman siya sa araw na ito nakalimutan niya ang lungkot at sakit na naramdaman niya doon sa bahay.
Mula palabas ng cemertery nilakad niya lamang ito dahil walang public vehicle kundi puro private car ang dumaan hindi naman gaano kalayuan kaya okay lang kung lalakarin
Sa kalagitnaan ng paglalakad may isang sasakyan ang muntik na syang mahagip kung hindi siya naging alerto at nakaiwas kaagad, naginitang ulo ni Ava paano kung hindi siya nakaiwas paano na?
Dali dali siyang lumapit sa driver seat at
"Hoy!" katok niya sa binatang salamin.
kinatok ito ng kinatok ngunit hindi man lang lumabas ang driver upang humingi ng pasensya sa kanya.
Nakahinto lang ito at hinahayaan
