BÜGE
Nihayet bitmişti! Artık üçü de elimdeydi. Azat beni uyarmıştı ama hırsım o kadar büyüktü ki dinlememeyi tercih ettim. Fazla öfkeliydi. Bir an korkmadım desem yalan olurdu. Ama kuyruğu her zaman dik tutacaktım. Mete’yi deponun yerini söylememesi konusunda uyarmıştım. Her şeyi anlatabilir ama onu anlatamazdı. Onların hesabını ben görecektim. Çekilen silah banaydı. Edilen hakaretler banaydı. Gidecek can benimdi. Onlar burada değildi. Karşılığını vermek bana düşerdi. Yol boyunca sohbet ettik. Güldük, eğlendik. Ama işin ciddi bir boyutu da vardı. Azat’ın, Polat’ın ve Kartal’ın da öfkesinin farkındaydık. Evde küçük bir kıyamet kopacaktı. Biraz geciktirmeye karar verdim.
‘‘Kızlar bir fikrim var. Evde bizi bekleyen üç boğa bu kafayla çekilmez. Diyorum ki biraz gevşesek mi?’’
Sedef ve Begüm
