Elâ Arslan:
Kendime geldiğimde ya da gelmeye çalıştığımda hala arabadaydık. Gözlerim bağlı olsa da arabanın sarsıntısını hissediyordum. Gözlerimi araladığımda Arda'nın karşı koltukta yanında adamlardan biriyle oturduğunu bağladıkları göz bağından görebiliyordum hafifte olsa. Neyseki ona bir şey yapmamışlardı.
Gelen geçen saçımdan sürükleyip kafama vurup bayıltıyordu arkadaş. Bu kaçıncı kaçırılışımdı acaba. Böyle saçmalıklarda hep benim başıma gelirdi zaten. Ama bu sefer hedefin ben değil Arda olduğunu biliyordum. Abimin vurulmasından istifade ederek Ardayı aradan çıkaracaklar sonra da abimi öldüreceklerdi.
Varis yoksa ölen bir lider çok önemli değildi. Geride hak iddia edecek kimsenin olmaması işlerine gelirdi. Başımın ağrısına bir de vücut ağrılarım eklenmişti. Özellikle kasıklarımda
