Koray
İftar yemeği düşündüğümden de güzel geçmişti.
Kızlarım yanımdaydı.
Sevdiğim dostlarım aynı sofradaydı.
Evin içinde şükür vardı.
Bir baba daha ne isterdi ki?
Hanna yine bir yerde gözümü açmıştı. Onun ferasetine yıllardır hayranım. Ben öfkeyle bakarken o, kalbiyle görür.
Ama Çiçeğin…
Onun mutfakta kurduğu küçük oyunu sezmemek mümkün değildi. Dilara’ya ne yapacağını düşünmek bile istemiyordum. Yine bir sınav, yine bir ölçme biçme.
İçimden gülümsedim.
“Bakalım bu oyunda kimler rol alacak?” dedim kendi kendime.
“Bana da bir rol düşerse seve seve oynarım.”
Derken göz göze geldik Aslan’la.
Cengiz’in bitmeyen muhabbetinden kurtulmak için hafifçe başımla balkonu işaret ettim. Anladı.
Balkona çıktık.
Gece serindi. Ama içimdeki hava sakindi bu kez.
“Yarın sabah erkenden buraya g
