18. Bölüm : “ Kar Küresinde Bir An”
Ece
Gökten süzülen kar taneleri, geceyi ince bir tül gibi örtmeye başlamıştı. Sokak lambalarının sarı ışığında vals yaparak yere inen her beyaz tanecik, gecenin o keskin karanlığını yumuşatıyor, sanki dünyayı bir kar küresinin içine hapsediyordu. Bir mekana girip oturmak, o yapay sıcaklığın içine sığınmak istememiştik. Dört duvar arasına girmek, bu sınırsız özgürlüğü ve taze mutluluğu daraltacakmış gibi gelmişti. Mutluluğumuzu açık havada; soğuğun keskinliği yüzümüze çarparken, nefeslerimiz havada birer beyaz duman olup birbirine karışırken yaşamak istiyorduk.
Volkan’ın elleri omuzlarımdaydı. Eldivenlerinin dokusuna rağmen parmak uçlarındaki o sahiplenici sıcaklığı hissedebiliyordum. Arada parmakları hafifçe sıkılıyor, beni kendine biraz daha yaklaş
