Sa loob ng silid ni Hiraya, humiga na lamang siya sa kanyang kama tumalikod sa may pinto at kumuha ng isang unan para yakapin. Tsaka naiyak na lamang siya sa sitwasyon niya, ayaw man niyang gawin, ayaw man niyang isipin pero sobra-sobra talaga siyang nasasaktan at gulong-gulo na sa sitwasyon nila ng kanyang tiyo.
Iniisip niya na sobrang magulo na talaga, kahit na sinabi na ng kanyang tiyo Atlas na tumigil na sa kaka-overthink hindi pa rin niya talaga magawa.
Nandon ang kagustuhang, tawagin ito o kaya lumabas siya para makiusap siro na gaqin na nila ang bagay na iyon. Na okey lang, bahala na sa darating na problema nila.
Talagang nalulong na siya sa ganitong sitwasyon. Para bang wala ng lalabasan pa sa sitwasyon na iyon, sinasabi niya sa kanyang sarili na dapat na bawal iyon, at dapa
