Ngayon na nakikita niya ang pagsungaw ng luha sa mga mata ng kanyang tiyo Atlas, hindi maiwasan ni Hiraya na hindi maawa dito. At ang paghihirap nito sa mga katagang binigkas nito sa kanya. Talagang parehas pala sila ng nararamdaman na dalawa.
Alam niya, sobrang hirap, sobrang sakit sa ulo iyong isip ng isip kung paano pipigilan kung paano ba? Kung itutuloy nila o ano ba. Ang hirap talaga mag-overthink, kaya pala gano'n na lamang ang kanyang Tiyo sa loob ng dalawang linggo nasa Manila sila.
At oo nga parang nakakapagtaka din at napapatanong na rin siya na bakit hinayaan na mangyari ang bagay na iyon sa kanila para namang napakalupit ng tadhana sa kanila. Sana kung hindi nangyari ang bagay na iyon, hindi sana sila ganito.
Buong buhay niya sa loob ng 20 years niya dito sa mundo, wala
