Under The Amethyst Sky [Tagalog: COMPLETED]

CHAPTER 17

Warning: Mature content.

Kinabukasan ay laman pa din ng isip ko ang mga binitawan na salita sa akin ni Yuhence kagabi. Masarap sa pakiramdam kaya hindi mawala-wala ang ngiti ko sa aking labi. Gusto niya talaga ako, at gusto niya din akong ipaglaban. P-Pero kaya niya ba akong m-mahalin?

Natigilan ako sa aking naisip. Kung kaya akong gustuhin ni Yuhence, kaya din niya ba akong mahalin? Gusto ko malaman mula sa kanya pero natatakot ako na baka hindi niya ako magawang mahalin.

"Cous," agad akong napatingin nang deretso sa pintuan ng opisina ko dahil sa boses ni Apollo.

Nandito ako ngayon sa clinic at hindi ko naman din inaasahan na pupunta dito si Apollo. Agad akong napangiti dahil sa dala niyang bulaklak at tsokolate. Tumayo ako upang bigyan siya ng yakap at tanggapin ang bulaklak niya.

"Thank you, cous. Nag-abala ka pa," nakangiti kong sabi.

Pumaroon kaming dalawa sa sofa upang maupo. Hinarap ko si Apollo na kasalukuyan na ginagala ang paningin sa kabuuan ng opisina ko.

"Wow? Your office is nice. Simple," nakangiti niyang sabi at tinignan na ako. "How are you, cous?"

"Ayos lang ako, Apollo. Bakit ka naparito? Akala ko ba busy ka sa kompanya mo?" sagot ko sa kanya.

"I just missed you, cous. Gusto ko din makita ang sarili mong clinic. By the way anong plano mo sa christmas eve?"

Napaisip ako sa tanong ni Apollo. Wala pa akong plano, pero siguro ay uuwi ako sa Greece para makasama ang pamilya ko. Para dito ako magbagong taon sa pilipinas kasama si Apollo.

"Uuwi ako ng Greece para makasama sila mommy and daddy. Para sa bagong taon ay dito ako para makasama ka," nakangiti kong sagot at ngumiti din sa akin si Apollo.

"So sweet. By the way i need to go. Dinaanan lang talaga kita dito para makita ka," ani niya at tumayo.

"What if sa akin ka magdinner?"

"Sounds good Amethyst but i have a date," sagot ni Apollo sabay kindat sa akin. Tinignan ko siya nang nanunuksong tingin para matawa si Apollo sa akin. "What's that look?"

"You really like her, cous?"

"Yeah. I really liked her."

"Congratulations, cous. I'm so happy for you."

"Thank you, cous. See you again."

"Take care," pahabol ko pa at ngumiti muna siya bago lumabas ng opisina ko.

Tinignan ko ang bulaklak na hawak ko at ngumiti. Ngunit hindi pa nga ako nakakabalik sa lamesa ko na muling magbukas ang pintuan.

"Y-Yuhence?" ani ko.

Nakatingin lang siya sa akin nang deretso at sinarado ang pintuan ng opisina ko. Nagbaba ako ng tingin sa hawak niyang hindi ko alam kung ano iyon pero siguro ay lunch box? Kalaking lunch box naman yan.

"Hey, baby," tawag niya sa akin upang mag-init ang pisngi ko. "Have you eaten?"

"N-Not yet," sagot ko at lumapit siya sa akin sabay ngiti.

"Good. Because i brought food for you," taas niya sa paper bag.

"Wala ka bang trabaho?"

"Nah. It's okay. Besides i have my own company. Pwede nila akong puntahan if ever they ask me to do a project. May secretary naman ako so she can handle it," paliwanag niya upang mapatango ako. "So?"

"What so?"

"Let's eat?"

I smiled. "Yeah. Let's eat."

"Good."

Umupo kami ni Yuhence sa sofa at inilapag ang hawak niyang papeg bag sa lamesa. Inilabas niya ang pagkain na nakalagay sa lunch box nga. Tinignan ko na buksan iyon ni Yuhence at napabilog ang bibig ko. Hindi ito Filipino foods pero sa tingin ko ay masarap naman siguro.

"What's that? Ngayon lang ako nakakita ng ganyang pagkain," turo ko sa lunch box.

"Ah this? Korean foods ito," sagot niya sabay tingin sa akin. "Don't worry it's delicious. Hindi kita paghahandaan nito kung hindi masarap. Besides, ako ang nagluto."

"Woah? Dahil sa sinabi mong ikaw ang nagluto kahit hindi ko pa natitikman ay sasabihin ko ng masarap."

"That's good. Let's try it."

Tinignan ko muna ang mga itsura ng mga pagkain at napalunok ako. Siguro naman may tawag ang mga pagkain na ito. Pero ano?

"A-Ano ito?" turo ko sa noodles. O pancit canton?

"Jjajangmyeon."

"You know how to cook this pancit canton?"

"Pancit canton?" natatawang tanong ni Yuhence sa akin. "Hindi siya pancit canton. This noodles is chewy noodles and greasy black sauce are a match made in noodle heaven. But yeah, i know how to cook this Jjajangmyeon."

"And this one? Woah? Tignan mo yung egg, perfect yung pagkakaluto. Malasado," nakangiti kong sabi.

"Malasado? What's that?"

"Pati malasado hindi mo alam? Malasado ang tawag dyan sa ganyang pagkakaluto sa itlog."

"Ah, i see."

Gusto kong matawa dahil sa sinabi ni Yuhence kanina. Kahit alam kong walang nakakatawa ay gusto ko pa din tumawa dahil sa hindi niya alam kung ano ang malasadong itlog.

"Bibimbap. Literally translating to mixed rice," ani ni Yuhence at parang namula ang pisngi ko.

Dahil hawak niya ang kutsara na may lamang pagkain habang nakaabang sa bibig. Tinignan ko si Yuhence pero kumindat lang siya sa akin. Lalo ata akong namula dahil sa pagkindat niya na may kasamang ngiti sa labi.

"Say ahh, baby."

"O-Okay," nauutal kong ani at dahan-dahan na binuka ang bibig ko.

Ngunit hindi ko inaasahan na ang labi ni Yuhence ang mararamdaman ko. Nanlaki ang aking mata dahil sa hindi ko inaasahan na galaw niya. Saglit lang ang pagkakahalik niya dahil dinikit lang niya ang labi niya sa labi ko. Pagtapos ay muli na niyang tinapat ang kutsara sa labi ko.

"Say ahh again," nakangiti niyang sabi.

"A-Ako na. Gumagawa ka ng galaw eh," sabi ko at kinuha ang kutsara sa kanya.

"Wala akong ginagawa," natatawa niyang sabi.

"Meron," nakanguso kong sabi at sinimulan ng kumain. Hindi ko pa natatanong ang lahat ng pangalan pero hinayaan ko na lang ang sarili ko na kainin ang dinala ni Yuhence. "Hm, ang sarap."

"Masarap?" tanong ni Yuhence at tinignan ko siya sabay tango. "Mas masarap ako sa niluto ko kaya ako na lang ang kainin mo."

"H-Ha? H-Hindi naman ako carnival para kainin ka, Y-Yuhence. Hindi ako nakain ng tao," nauutal kong sabi at napapikit siya.

May iba pa bang pinupunto si Yuhence? Bakit parang mali ata ang sinabi ko? Baka mali nga!

"A-Ano ba kasi ang punto mo?"

"Nevermind, Ms. Innocent. Just eat," seryoso niyang sabi kaya napatango lang ako.

Hindi na lang ako muli nagsalita dahil pinagpatuloy ko na lang ang pagkain. Nang matapos ay sumandal muna ako sa sofa at tumingala dahil sa kabusugan.

"I'm so full."

"Kahit tumaba ka pa gugustuhin pa din kita," ani ulit ni Yuhence kaya napatingin ako sa kanya.

"Kaya mo ba akong mahalin, Yuhence?" agad kong tanong na ikinatigil ni Yuhence.

Kahit ako ay hindi ko inaasahan ang sarili ko na itatanong ang bagay na wala pa ako sa kasiguraduhan na alam ko na nga ba talaga. Pero sadyang gusto ko lang talaga malaman kung kaya ba akong mahalin ni Yuhence.

"Why do you wanna know?"

"Gusto ko lang malaman kung kaya mo ba akong mahalin. Ginusto mo ako at handa kang ipaglaban ako p-pero gusto kong malaman kung kaya mo din ba akong mahalin?" tanong ko sa kanya at nagseryoso lang ang tingin ni Yuhence sa akin.

"We've got time, Amethyst. So let's not talk about this first," sagot niya sabay tayo.

"W-Where are you going? M-May mali ba sa tanong ko?" tanong ko din sabay tayo.

Hindi ako nilingon ni Yuhence pero nagsalita lang siya na hindi ako nililingon. May mali ba sa tanong ko?

"There's nothing wrong with your question, Amethyst," sabi niya at lumabas na ng opisina ko.

Napabuga ako ng hangin at natawa dahil sa inasta ni Yuhence. Wala naman pa lang mali sa tanong ko pero bakit parang umiiwas siya? Ibig sabihin ba ng inasta niya ay hindi niya ako kayang mahalin?

Hindi niya ata ako kayang mahalin kaya ganon na lang ang inakto niya kanina.

Hindi ko na lang muna inisip ang mga pinag-usapan namin ni Yuhence. Mas pinili ko muna libangin ang aking sarili sa trabaho para hindi ko maisip ang napag-usapan namin ni Yuhence at para hindi na din maging emosyonal kung iisipin ko pa lalo. Nararamdaman ko din na para akong walang gana na gumalaw pero mas pinili ko na lang din asikasuhin ang mga pasyente ko.

Natapos ang aking trabaho ay maaga akong umuwi sa bahay ko. Nandito ako ngayon sa kusina habang nagluluto ng ulam ko. Bahagya pa akong tumango-tango dahil sa kanta na inaawit ko.

"Hm, dokimástike kalá," ani ko na sinasabing masarap ang niluluto ko. "Ay palaka!"

Ganon na lang din ang pagkakagulat ko na biglang may kumatok na malakas na hindi naman malayo sa pwesto ko. Nilingon ko kung sino kaya ganon na lang ang pagkapikit ko na sobrang diin na parang nakahinga nang maluwag.

"Sa susunod matuto kang mag-door bell, cous," sabi ko kay Apollo pero wala akong nakuhang pagngiti na lagi kong nakikita sa kanya. "What? May problema ka ba?"

"We need to go to the Interior, cous. Your father's need you," sagot ni Yuhence na ikinalaki ng mata ko.

"W-What happened to my daddy?"

"He's sick, Amethyst. Kaya kailangan natin umuwi sa Greece. Sasamahan kita."

"O-Okay. U-Uuwi ako," pagsang-ayon ko.

Para akong maluluha dahil sa ibinigay ni Apollo na balita. Kaya ba sila hindi natawag sa akin dahil may tinatago sila sa akin? Bakit hindi nila sinabi agad?!

"Okay. Kailangan ko munang umuwi sa bahay para makapag-asikaso ng gamit ko. Bukas nang madaling araw ay tutungo na tayo sa Greece," sagot pa ni Apollo at lumapit sa akin upang yakapin ako. "I'll fetch you."

"W-Wag na, Apollo. Magkita na lang tayo sa airport."

"Okay. May kakausapin din kasi ako kailangan kong magpaalam," ani pa niya at hinalikan ang noo ko. "I gotta go. See you."

Tanging pagtango lang ang naisagot ko sa pinsan ko. Nakaalis na si Apollo kaya ako naman ay naluha dahil sa nalaman ko. Napatungo ako sa kitchen desk habang naiyak. Kung sinabi lang ni daddy sa akin na may sakit siya edi sana hindi na lang ako umalis ng Interior. Nawalan ako ng gana na kumain kaya mas pinili ko na lang umupo sa sofa. Tuyo na ang mga luha ko pero ang isip ko ay naglalayag.

"Siguro matatagalan ang pananatili ko sa Greece. Pero ayos na din yon para makasama ko ang family ko," mahinang anas ko at napatingin sa pinto. "May tao."

Bumuga muna ako ng hangin at tumayo upang pagbuksan kung sino ang tao sa labas. Nang mabuksan ko ang pintuan ay nanlaki ang aking mata.

"Y-Yuhence," mahinang tawag ko sa kanya. "W-What are you doing here?"

"I'm here to see you, baby," sagot niya at inabot ang maliit na box sa akin. "Here. This is my answer to your question."

Nalukot ang aking noo at tinignan ang box na may ribbon. Bahagya ko iyon binuksan at napanganga ang aking bunganga. Hinawakan ko kwintas na may buwan at bituin.

"Y-Yuhence," tawag ko at tinignan siya.

"Moonstar necklace. White gold diamond moonstar necklace," ani niya. "Moon or star?"

I smiled. "Sky. I am your sky but you are my moon and stars that serve as light in the sky."

"That's sweet, baby," nakangiti niyang sabi.

Kinuha ni Yuhence ang box sa akin at tinanggal doon ang kwintas. Tinignan niya ako sabay kumindat.

"Turn around," utos niya kaya tumalikod ako.

Ikinabit na ni Yuhence ang kwintas sa leeg ko kaya hinawakan ko ang pendant. Napakagandang regalo na natanggap ko kay Yuhence. Pero naglaho na lang ang ngiti ko dahil sa matagal kong hindi makikita si Yuhence. Tinignan ko siya at ganon pa din kaganda ang kanyang pagkakangiti.

"Pagsumapit ang oras na dapit hapon na lumabas ang ube na kaulapan ay tumingala ka lang doon," ani ko na ikinakunot ni Yuhence.

"Why?"

"Because no matter how far apart we are. We will always be under the same sky," sagot ko upang yakapin ako ni Yuhence.

"We are under the amethyst sky," sabi niya.

Kumalas ako sa pagkakayakap at tinignan si Yuhence. Tinignan niya ang aking labi kaya dahan-dahan din ako nagbaba ng tingin sa labi niyang nalapit sa akin. Hanggang sa naglapat na pareho ang aming labi sa isa't-isa. Umabante ng hakbang si Yuhence upang mapaatras ako at makapasok siya sa loob. Narinig ko pa ang pagsara ng pintuan habang ang mga labi namin ni Yuhence ay nagkakaisa.

Ramdam ko ang aking sarili na inihiga niya sa sofa at siya naman ay nakapatong sa akin habang hinahalikan ako. He kissed my cheeks down to my neck.

"Y-Yuhence wala naman dyan yung labi ko kaya bakit mo hinahalikan ang leeg ko?" mahina kong anas kahit alam kong gusto ko ang kanyang ginagawa.

Hindi pinakinggan ni Yuhence ang sinabi ko bagkus ramdam ko ang kanyang kamay niya na humahawak sa dibdib ko. Napalunok ako at bumilis ang pagtibok ng puso ko.

"Your smell is so good, baby," ani ni Yuhence at muling hinalikan ang aking labi.

He kissed me again as Yuhence touched my chest. Pero ngayon ay hinubaran niya ang aking pang-itaas na damit upang tumambad itim na bra ko sa kanya. Nahihiya ako dahil nakatingin doon si Yuhence sa dibdib ko.

"B-Bakit ka ganyan makatingin sa dibdib ko? Bakit mo ko hinubaran?" tanong ko at tinignan ako ni Yuhence.

"I'll kiss your chest," ani niya na ikinalaki ng mata ko.

"P-Pero ito ang labi ko, Yuhence," turo ko sa labi ko na ikinangisi niya. "P-Pwede bang halikan ang leeg pati ang dibdib?"

"Yeah," sagot niya at muli na naman akong hinalikan.

Ngunit saglit lang dahil bumababa na naman ang labi ni Yuhence sa aking pisngi pababa sa akin leeg. Nangyari na nga ang gusto niyang gawin, hinalikan na niya ang dibdib ko. Gusto kong pigilan si Yuhence ngunit parang ayaw ng katawan ko. Grabe ang kuryente na dumadaloy sa buong pagkatao ko. Masyadong mainit ang labi ni Yuhence. Hanggang sa ramdam ko na tinanggal na niya ang bra ko.

"Y-Yuhence," i called him because he licked my n*****s and he sucked it. "Y-Yuhence."

"Hm," bahagyang ungol ni Yuhence.

Napapikit ako sa dahil sa sobrang sarap. Naglalakbay ang kamay ni Yuhence pababa sa aking mini skirt na suot. Ramdam ko na inangat niya iyon at sunod niyang ibinaba ang cycling na aking suot kasama ang panloob ko.

"Oh f**k," bahagya niyang mura at tinignan ako sa mga mata.

"Y-Yuhence i-ilan ba ang labi ko para halikan mo ang iba't-ibang parte sa katawan ko?"

"I liked to kissed your body," sabi niya at tinignan ang kababaihan ko. "I liked to f**k you hard."

"H-Ha?" ani ko dahil hindi ko makuha ang punto ni Yuhence. "W-Wag mo nga akong mumurahin."

"Hindi kita minumura," nakangisi niyang sabi at ramdam ko ang daliri niyang bumababa dahan-dahan sa tiyan ko. Pinaikot muna niya ang daliri sa pusod ko hanggang sa naramdaman ko na lang ang daliri niya sa kaselanan ko. "You're wet, baby."

"A-Anong gagawin—ah!" ani ko dahil sa pagpasok ni Yuhence sa daliri niya sa kaselanan ko. "A-Ah... Y-Yuhence.

"Undress me, baby," nakangisi niyang sabi kaya sinunod ko ang sinabi niya.

Dahan-dahan kong tinanggal sa pagkakabutones ang polo ni Yuhence. Bahagya din akong napapakit dahil sa sarap na nararamdaman ko sa aking p********e.

"My pants," ani niya.

Nanginginig kong hinawakan ang sinturon ni Yuhence upang tanggalin ko iyon. Sunod ang butones at binaba ang zipper ng kanyang pantalon. Bahagya akong pumikit dahil siya na ang nagkusang nagbaba ng pantalon kasama ang kanyang panloob.

"B-Bastos ka."

"Open your eyes, baby," utos ni Yuhence kaya dahan-dahan kong idinilat ang mata ko. Nanlaki pa iyon dahil sa nakita ko mula sa kanya.

"T-That's big."

"It will be inserted within you, baby."

"H-Ha? I-Ipapasok mo yan sa loob ko? Ayang malaking a-anong tawag dyan?" turo ko sa mahaba niya na ikinatawa niya.

"You will be hurt but I'll be gentle."

"S-Siguraduhin mo lang na hindi ako— aray! Ponyeta!" sigaw ko na ikinagulat ni Yuhence pati ako. "Hala? Nagmura ako?"

"Hahaha. Cute," natatawa niyang sabi pero ako ay iniinda na ang sakit dahil sa bahagyang paggalaw ni Yuhence. "I haven't been gentle with you."

"I-It hurts," nakapikit kong sabi.

Parang pinupunit ang loob ko dahil sa mahabang batuta ni Yuhence. Tumigil siya sandali at bahagya akong hinahalikan sa labi. Tinugon ko iyon at napaungol sa sakit dahil sa binigla ni Yuhence ang pagpasok sa loob ko.

"Sorry," mahina niyang anas.

"J-Just continue what you are doing."

"My pleasure."

Itinulak ulit nya ang kanyang sarili sa akin hanggang sa tuluyan nya na syang nakapasok. I bit my lower lips. He parted my legs wider and slowly push his body. And i feel it! It hurts kaya hinalikan nya ako habang dumadausdong sya ng dahan dahan.

"Baby, your turned me on too much," he whispered kahit magkadikit ang aming labi.

He kisses were very foreign. They were full of lust.

Hanggang sa unti unti na syang bumilis at wala na akong maramdaman sakit ngunit nandoon pa din ang hapdi.

I moaned. "Ohh. Yuhence!"

Mas lalong bumilis ang kanyang pag galaw. Bumaba ang kanyang kamay and i cried so loud when i felt his wet fingers there.

"Yuhence... ohh! Baby!"

The pleasure i had was electrifying. Althoughts and inhibitions were all gone. The searing peak is so near that i feel like exploding. His rhythm changed. Ngayon mas lalo syang bumilis at mas lalong bumilis. I heard his moan. It triggered my explosion.

Binaon ko ang aking daliri sa kanyang likod hanggang sa maramdaman ko ang kanyang katas na sumabog sa loob ko. And now i feel so tired at bumagsak ang aking mata.

"I love you to the moon and back," he whispered na ikinangiti ko.

"I love you too, baby," sagot ko at dahan-dahan ko nang ipinikit ang mata ko.

Sa gitna ng pagkakatulog ko ay nagising ako. Iginala ko ang paningin ko ay na sa loob ako ng kwarto ko, tinignan ko ang gilid ko at nakita ko ang mukha ni Yuhence na ikinangiti ko. Ngunit nawala lang iyon ng makita ko ang orasan sa ding-ding.

It's time. I am so sorry, baby.

Dahan-dahan akong bumangon upang hindi magising si Yuhence. Mabilis kong inilagay ang mga damit ko sa maleta na hindi ko na inayos pa sa pagkakalagay. Kailangan kong magmadali ayokong maabutan ako ni Yuhence na nag-aayos. Mabilis din akong naligo at hindi na magawang ayusin pa ang aking mukha. Tinignan ko ulit si Yuhence na mahimbing na natutulog. Naluha ako kaya dahan-dahan akong yumuko at hinalikan ang labi ni Yuhence pati ang noo.

"I'll be back soon, Yuhence. Babalik ako. Sana sa pagbalik ko ay may babalikan pa ako," anas ko at saglit na tinignan pa ang kanyang mukha. "I love you to infinity and beyond."

Nag-iwan lang ako ng notes para kay Yuhence sa side table at lumabas na sa bahay ko. Sumakay na ako sa kotse ko at bumuga ng hangin habang papagawi sa airport. Alam kong magagalit siya kaya nag-iwan na lang ako ng notes para magpaalam. Dalawang salita lang ang nakalagay doon kaya alam kong hindi sapat.

"Are you ready, cous?" tanong ni Apollo sa akin.

Bumuga ako ng hangin habang nakatingin sa bintana ng eroplano. Nandito na kami sa loob ng eroplano ni Apollo at masyado pang madilim.

"Ayokong umalis pero kailangan ako ni daddy," sagot ko.

"Babalik ka naman dito."

"Pero hindi ko alam kung kailan. Sana sa pagbalik ko ay may babalikan pa ako," sagot ko kay Apollo at naluha.

"Kung mahal ka talaga ni Yuhence hihintayin ka niya, Amethyst."

Sana nga. Panghahawakan ko ang sinabi niya na mahal niya ako.

"Masyado daw bastos na hindi mo magawang magpaalam sa tao kung aalis ka," ani ko dahil sa naalala ko na sinabi ni Yuhence sa akin.

"May rason ka naman kaya maiintindihan ka ni Yuhence. He loves you kaya maiintindihan ka niya."

Tinignan ko si Apollo. "Sa pagbalik ko may babalikan pa kaya ako?"

"We'll see," sagot ni Apollo at ngumiti.

Lumipad na ang sinasakyan naming eroplano. Pero ang isip ko ay nalipad din habang iniisip ko si Yuhence. Napapikit ako at inalala ang nangyari sa amin.

I'll be back, Yuhence. I am not sure how long, but I'll be back.

To be continued. . .