Bir bilsem ne kadar çok sevdiğini demiş şair. Neler yapardım neler. Bir tek kendi sevginden emin olabilirsin. Karşındakinin sevisinden emin olamazsın demişler. Veliaht için neden iyilik yapıyordum peki. Oturduğum yerde kalmış bu soruların cevabını düşünüyordum.
Yanıma emin oturdu. “düşüncelisin” dediğinde ona döndüm.
“Hiçç öyle” diye geçiştirmeye çalıştım. Düşünmek bazı şeylerin çözüm yolunu bulmamı sağlamıyordu. Ama düşünmeden de edemiyordum. Biliyordum babası annemi öldürdüğümü düşünüyordu ve ona benzediğimi. Benziyor muydum peki Handeymiş annemin ismi. Peki babam kimdi benim. Onun hakkında en ufak bir şey söylememişti. Babamı tanıyordu o zaman.
“Hayat” dediğinde Veliaht kafamı kaldırdım. “Seni havuzun orada bekliyorum”
Beni havuza mı atacaktı. Ne diye oraya çağırıyordu. Gene birş
