Olaylar akışına göre gidiyordu. Müdahale etmene izin vermiyordu. Nereden bilecektin nasıl olacağını, nerede olacağını. Aniden olan şey kaza gibi. İhanet gibi. Birinin seni sevmediğini söylemesi gibi... Niye kalbim kırılmıştı peki. Neden şu an sınıftaki herkes bana bakıyordu. Hani Nil ona oyun oynamıştı neden onun yanında oturuyordu peki. Başımı dikleştirip Umay ile birlikte içeriye geçtik. Sıralarımıza oturduk. Şevval iyicene cesaret almış gibiydi. Her şey oyunsa ona bağırması da oyundu. Beni kurtarması. Yanımda uyuması… Başımı salladım. Bitse şu okulda gitsem. Tekrardan kömürlüğe dönmek istemiyordum. Derin bir nefes aldım ders Edebiyattı. “Evet” diye Özgür amca girdi. Hani beni şu arabanın altından alan adam. Sıcacık gülümsedi gene. “Yeni edebiyat öğretmeninizim ben” dedi. Bana baktı tanı
