Bölüm 7

1355 Words

İliklerime kadar üşürken aklımdan Seymen’ın gülüşü çıkmıyordu. Kaptırma kendini Hayat dedim içimden. Demek ki öleceğin zaman böyle saçmalıkları düşünüyormuşsun. “HAYAT” Seymen sesini duydum. “Hayat burada mısın?” buradayım Seymen sesim çıkmıyor ama buradayım. İlerideki kasaların üzerine sebze koymuşlardı. Ayağımı yavaşça uzattım. Kasalara dokunmaya başladım. Bir gayret teptim. Kasalar düşünce ses çıkardı. Hadi Seymen buradayım “Hayaatt” dedi kapıyı yumruklamaya başladı. Kapıyı sonunda açtı kapıyı yanıma geldi bulanık görüyordum. Ceketini çıkardı üzerime örttü. “Hayat” “Uykum geldi Seymen” “Hayır hayır uyma sakın” yanıma yaklaştı bacaklarımdan kavradı kucağına aldı. “Ya- Umay” “Bende Umay” diye arkadan Burak konuştu. “Başıma belamı aldım seni küçük” dediğinde başımı göğsüne yaslad

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD