Yazardan
Mert etrafına bakıyordu. Aslında cebinde kartları ve yeterince paraları vardı. Elinde tuttuğu iki Cumhuriyet altınına baktı. Dün gece birini abisinden birini Kirazdan almıştı. Bir taneyi de Ayline vermişti. Hayatının düzene girdiğini ve mutlu günlerin yakın olduğunu düşünen Mert şuan tek başına bir bankta oturuyordu.
Otele gidebilirdi ya da teyzelerin evine. Arkadaşları da vardı İstanbul'da ama o tek basına bankta oturmayı seçmişti. Annesinin ve abisinin ihanetini düşündü. Babası yaşıyordu. Yıllarca acısını çektiği, her zaman yokluğuyla baş etmek zorunda kaldığı babası yaşıyordu.
Yinede ağlayamamıştı Mert. Gece yağmur yağmaya başladığı zaman bile banktan kalkmadı. Gidecek bir yeri yokmuş gibi hissediyordu. Çalan telefonunu kapatmış öylece önüne bakıyordu. Neden bütün bunlar o
