Ebru GÜLER
Sonunda kalan aylar geçmiş ve Taha'mın dönüş zamanı gelmişti.
Yarın bizim için şafak doğan güneşti. O gittiğinden beri göz yaşlarıyla karaladığım takvimi yarın son kez büyük bir sevinçle karalayacaktım.
Özlem öylesine büyüktü ki bir an hiç bitmeyecek sanmıştım. Çevremdeki herkes sayılı gün çabuk geçer diyordu ama bu koca bir yalandan ibaretti.
Ne sayılı gün geçmiş, ne de onsuzluğun yakıcı hissi bir gram azalmıştı. Çok şükür ki o sancılı zaman sonunda bitmiş ve sevdiğim adam askerliğini bitirmişti.
Bazen düşünüyorum acaba birbirimize açılmadan önce gitseydi böylesine acı çeker miydim diye? Kesin yine çekerdim. Onun bendeki yeri hiç değişmedi ki ne saklıyken ne de ortalığa döküldüğünde.
O hep benim içimde en özel yerdeydi. Aşkı her daim yüreğimin tamamını kaplamış halde
