Chapter 42
Third Person POV
Pagod na pagod ang katawan ni Zeirah nang umuwi siya sa bahay. Isang buwan na rin siyang nagtatrabaho mula nang tanggapin niya ang alok sa kanya ni Mr. Chui. Kaya naman minsan, inaabot siya ng alas-diyes ng gabi, lalo na kapag may lakad ang amo niya.
Nakabili na rin siya ng ilang blouses, polo shirts, at pantalon dahil kailangan niyang magmukhang presentable tuwing kasama niya ito.Hindi kasi bagay kung T'shirt lang ang suot niya at hindi naman kagaya sa factory na okay lang magdamit ng ganoon.
Napansin niyang hindi lang pala restaurant ang negosyo ni Mr. Chui—isa rin itong investor sa malalaking real estate companies. Kaya madalas, puro mayayamang negosyante ang kaharap nila.
Tulog na ang anak niya nang dumating siya. Dahan-dahan niya itong hinila palapit a
