Chapter 35
Third Person POV
Two days passed, and still, Ken didn’t bother to show his face to Zeirah. Kaya mula nang ma-ospital siya, sa dorm na siya dumiretso. Wala siyang ganang kumilos at nakatutok lang ang mga mata niya sa labas ng kanyang maliit na bintana habang nakatitig sa mga dumadaang mga sasakyan. Gutom na siya pero ayaw niyang kumain at patuloy lang ang pagpatak ng kanyang mga luha.
She was starving for real, yet she had no energy to continue moving. Pakiramdam niya nawalan siya ng lakas na magpatuloy pa sa kanyang buhay. Dalawang araw na rin siyang absent at tinawagan na nga siya ng kanyang professor. But she confirmed na papasok siya bukas at nagkaroon lang siya ng emergency.
Muli niyang hinimas ang impis niyang tiyan saka napabuntunghininga. If the school would know, sig
