******************************************************************
Gümbür gümbür çarpan kalbim ve şaşkınlığı doruğuna kadar yaşayan bedenimle gözlerim fal taşı gibi açık gördüklerimi sindirmeye çalışıyordum. Elim kapı kolunda öylece kapıda durmuş ellerinde mumlar yüzlerinde tebessümle "sürpriz..!" diye bağıran insanlara hayretle bakıyordum. Korkunun esaretinden kurtulan benliğim dolan gözlerimin taşmasıyla zangır zangır titremeye başladı. Narin şaşkınlıkla elindeki mumları arkasındaki masaya koyup giydiği uzun kırmızı elbisenin eteklerini tutup bana doğru endişeyle koşturdu. Yüzümü elleri arasına alıp büktüğü kaşları ve dudaklarıyla dolu dolu yeşillerime bakıp " ama Cano'm senin burada ağlaman değil sevinç çığlıkları atman gerekiyordu..! Niye pıtır pıtır damlatıyorsun incilerini..?" bozul
