ADI SEVMEK

Bazen hayatınıza kim girerse girsin ilk aşkınızı unutmak zordur.Yeni bir şehre taşınmış olsanız hayatınıza sıfırdan başlamış olsanız bile. Ben eylül 22 yaşında okulundan yeni mezun olmuş artık atanmaya veya işini yapmaya hazır bir hemşireyim ilk planım için biraz erken olsada yani atanamadım daha şimdilik özel bir hastanede eskiden yaşadığım hatta doğup büyüdüğüm şehirde babamın yanında yani trabzonda başlamak üzere bugün akşama doğru otobüsüme binip zamanında annemle beraber çıktığım eve geri gidicem. Annem ve babam ben 14 yaşındaykn ayrıldılar o zamandan bu güne kadar yani 8 sene snra baba evine tekrar gidiyorum ordaki arkadaşlıklarım tanıdığım insanlar yani sadece en yakın arkadaşım esma ile sık sık ortak noktamız olan giresunda buluştuğumuz için onunla aramıza hiç mesafe girmemişti ama mert ve kadir onlarla 8 yıldır görüşmüyorduk en son taşındığımız gün mert ile vedalaşmıtık ama kadire o gün bile veda edememiştim. Ben kendimden bahsettim mi bilmiyorum ama trabzonda bu şehre yani orduya geldiğimiz zaman lise 2deydim ve annemin mesleğine olan merakımdan dolayı bende hemşirlik okumak istemiştim mesleğimi çok seviyordum ve ilk defa kendiişimi yaparak kendi paramı kazanmak çok heyecanlı hissettiriyordu şimdi trabzonda babamın yakın çevresinden bir arkadaşının özel hastanesinde ilk görevime başlayacaktım o yüzden biraz da hızlı ve aceleci bir şekilde odamda bavulumu toplamakla meşguldüm.Bütün eşyaları bavullara sığdırdıktan sonra yıllardır yaşadığım odadan ve en önemlisi annem ve anneannemden ayrılmak biraz zor olmuştu kapıda belkide 10 defa sarılarak her hafta ziyaret sözü ile ayrılmıştım şimdi ise burdaki yakın arkadaşım mustafa ve ilayda ile otogara gidiyorduk onlar beni araba ile bırakmak istemişlerdi ama ben kabul etmemiştim çünkü yeni hayatıma sıfırdan başlamak istiyordum . Otogarda vedalaşma faslından sonra otobüste yerimi aldım cam kenarında oturduğum için kapamı cama yaslayıp yıllarımın geçtiği şehre veda etmenin yanı sıra gerçek memleketim olan ama gitmekten fazlaca korktuğum bu şehirde nasıl yaşayabileceğimi düşünüyordum. Şimdi diyebilirsiniz bu kız ne anlatıyor aşık olmuş olsa da artık yıllar geçmiş unutmuş olmalıydı hiç mi hayatına biri girmedi evet arkadaşlar hayatıma birileri girdi ama gerçekten hoşlandığım için değildi arkadaşlarımın bir şans ver bari çok hoşlanmış dediği ama ya bir yemek ya da bir kahve dışına çıkabilen insanlar değildi.bu derin düşünceler ile bir ara gözlerimi kapatmışım ve otobüs muavininin geldik arık otogardayız demesi ile uyandım kimse bilmiyordu bugün geleceğimi babama bile söylememiştim çünkü nasıl bir bekleyiş olucağını az çok merak ediyordum babam bütün mahalleye haber salardı çünkü yıllardır beni en azından yaz tatillerinde en azından görmek isterdi odan artık sana küçük gelicek değiştirmeye gel bari demişti ama bir türlü ayağım varmıyordu oraya gitmeye annem ve babamda onların ayrılması nedeniyle olduğunu düşünerek üstelememişlerdi ama bilmiyorlardı ki ben kadiri görmeyi istemiyordum ama artık zamanı gelmişti gitmenin zaten o da en son esmadan duyduğuma göre istanbula gidicekti orda iş bulmuştu aşçılık okuduğu için istanbulda büyük bir otelde çalışacağını söylemişti esma. Otobüsten bavullarımı alırken nasıl eve gidiceğimi düşünmeye başladım bu kadar bavulla asla dolmuşa binemezim bana yine taksi yolu görünmüştü otogardaki taksilerden birini çevirdim ve bindim abiye yolu tarif ederken bile gerilmiştim babamın bir lokantası vardı emekli öğretmendi ve emekli olduktan sonra dedmin mesleği olan lokantanın başına geçmişti yemek işlerinde başarılı olduğu için işe alışması zor olmamıştı önce onun yanına uğrıcaktım sonra ise 2 sokak ötede olan evimize gidicektim ben bu düşüncelere dalmışken taksici geldiğimizi söyledi taksi ücretini ödeyip derin bir nefes ile taksiden indim. Babam karşıda bi arkadaşı ile oturuyordu beni farkettiği anda hızlıca bana doğru gelmeye başladı bende o tarafa koştum ve kocaman bir sarılma ile yarım saat durduk sanırım yani abartmayayım ama o kadar olmuş olabilir en sonunda babam kızım niye söylemedin almaya gelirdim seni - olsun babacığım sürpriz yapmak istedim seni böyle işinin başında görmek daha mutlu etti - allah seni neyse burdan eve taşımış olurum en azından kendimi kötü hissetmem - saçmalama baba arabayı alayım geleyim ben taşırım -gel biraz otur açmısın yemek ye öyle çıkarsın eve - olur baba sadece bir çorba içerim -öyle olsun bakalım kızım hatırladın mı nevzat amcan karşı komşumuz vardı dedi nasıl unutabilirdim ki benim aklıma aşk tohumlarını eken kişiyi sürekli kadie seni alacağım cümlesi ile büyümüştüm ben kadirin babasıydı - merhaba nevzat amca nasılsınız - iyilik güzel kızım hoşgeldin ne kadar büyümüşsün ne kadar güzelleşmişsin - teşekkür ederim - şimdi eskisi gibi kadire alıcam da diyemem belkide hayatına vardır birileri sadece gülümseyebilmiştim ne diyebilirdim ki herşey sizin suçunuz sizin yüzünüzden oğlunuz beni aşka küstürdü diyemezdim ya ya da deyin siz alsı artık oğlunuz beni de diyemezdim o sırda iyi ki çorbam gelmişti ve direk kafamı önümdeki çorba aksesine kapatıp çorbamı içtim. Çorbayı bitirdikten sonra babamlarla beraber çay da içip artık eve gitmem gerektiği için babama - baba araban nerde alayım da geleyim - evde garajda kızım şurdan çırağı gönderirim şimdi - ben alırım baba nolucak o sırada nevzat amca - kadir gelecek şimdi meydandan o bıraksı kızım eşyaları dur arayayım onu ben daha hiçbir şey diyemeden babam onayladı ve telefonda kadir aranmıştı bile bir dakika hani burda yoktu gitmişti bu çocuk ne ara çıkmıştı yine ortaya onlar kadir ile konuşup beni de zorla dükkanda tuttuktan sonra köşeden bir araba göründüğü sırada nevzat amca aha geldi işte güzelce dnlen kızım akşama da fatma ablana söyleyeyim şimdi yemeği hazırlasın sizi bekliyoruz yemeğe olur mu - zahmet etmesin ben hallederim bir şeyler - olurmu kızım ne zahmeti senin geldiğini duysa zate ben demeden hazırlar o -peki o zaman bana noluyodu ya niye hayır diyemiyordum ben bu düşüncelerin arkasında arkamdan bir ses - baba geldim ne vardı taşınacak - oğlum eylül gelmiş eski arkadaşın onu ali abinlere yani eve bırak eşyaları falan var ağır kızı yorma o sırada bende kafamı kadire doğru çevirdim bir insan hiç mi değişmez ya hala çok yakışıklıydı hala karizmatik tabi o düşünceler şu kelimelerle sıfırlandı - ali amcanın kızı mı vardı ya ben niye hiç hatırlamıyorum