"Sana benden başka kimse Asi demeyecek. O ismi söyleme hakkı sadece bana ait."
Bazı sözler vardır, o sözü sadece bir kişinin ağzından duymak istersin. Ve o sözü, o kişiden duymak bütün dünyaya bedeldir.
Yaşadığım durum tam olarak buydu işte. Bana sevmediğim ismimi sevdirten kişiydi o ve ondan başka hiçbir dudağa yakışmıyordu gerçek ismim.
Kendime kızsam da elimden bir şey gelmiyordu. Nasıl oldu da bu kadar bağlandım ben bu adama, bilmiyorum. Tek bildiğim onun da beni sevmesini istediğimdi.
Asla gerçekleşmeyeceğini bildiğimden büyük hayaller kurmazdım. Daha doğrusu cesaret edemezdim. Çünkü kalbim defalarca girdiği enkazın bir kez daha altında kalacak kadar güçlü değildi. Peki şuan kurduğum hayal imkansız değil de neydi?
Asıl soru ben imkansızı başaracak kadar güçlü müydüm?
Güç kavr
