5 Yıl Sonra
2027/ İstanbul
Mutluluk... Bulunması en zor şeydi bu dünyadaki. Sen onu kovaladıkça kaçardı senden. Sen peşinden koştukça tutamazdın. Ne kadar ararsan ara, bulamazdın.
Ama şimdi... Şimdi sanki dünyanın en mutlu insanıydım. Kader bazen ağlarını öyle bir örerdi ki onlara takılmamak imkansızdı. Ben de takılmıştım. İyiki de takılmışım. Zira kader, ağlarını örmeseydi Atakan karşıma hiç çıkmayacaktı belki de. O benim her şeyimdi. Ne olmuşsa olmuştu ve iyiki karşıma çıkmıştı.
İnsan, karşısına ne çıkacağını hiçbir zaman bilemezdi. Öyle bir an gelirdi ki, ölmeyi dilerdi. Yıllar öncesini düşününce tam olarak o noktada durduğumun farkındaydım. Eğer Atakan karşıma çıkmasaydı sanırım o uçurum beni de içine çekecekti. Neyse ki mavi gözler, beni uçurumun pençesinden kurtarmış; kendi den
