Aynaya bakar bakmaz sessiz bir küfür savurdum.
Boynundaki yara açılmıştı ve feci derecede kanıyordu. Aynadaki yansımama dokunup titreyen ellerimle bir süre sakinleşmek için bekledim. Ama olmadı. Bu sorumsuzluğum yüzünden boynumda iz kalabilirdi. Oldukça kızgın bir şekilde aynaya vurdum.
Lanet olsun ki yaram kanıyordu ve ben bunu şimdi fark ediyordum.
Bir anda daha çok öfkelenmiştim. Ve elimde olmadan aynanın yanındaki küçük cam kutuya elim kaydı. O kadar sert bir şekilde yere düşmüştü ki yüzümü buruşturup korkarak geri çekildim.
Dokunduğum her şeyi berbat ediyorum. Lanetliyim ben. Ben... Ben bir fekaketin ta kendisiyim.
Başımı cam kırıklarından başka bir yere çevirdiğimde gördüğüm şey karşısında ağzım şok içerisinde açılmıştı.
Sanırım asıl felaket ben değil, açık kapının ardından ban
