HOMIGEN SERIES IV: KISS AND MAKE UP

CHAPTER 8

KANINANG-KANINA PA NAKATUNGANGA sa harap ng malawak na terasa habang hinihintay pumatak ng ala-sais dahil ngayon ang kaarawan ni Jana. I have nothing against her birthday in fact, I'm very much excited about it because she promised me that she will also help me to prepare my own debut in the next four months. Ang pinuproblema ko ay ang mga madadatnang panauhin sa malaking mansyon ng Xi. Nana invited the complete members of HOMIGEN and unluckily Lyndon is one of them.

Mabigat ang katawag kumilos datapwat inayusan pa rin ang sarili dahil hindi pwedeng 'di suportahan ang matalik na kaibigan. Maraming nangyari matapos ang tagpong napahiya mismong pamamahay ng binata dahil pagkarating sa bahay ay naabutan naman ang kaibigang umiiyak sapagkat nagtalo raw sila ng kanyang ama rason upang panandaliang makituloy si Nana sa mansyon ngunit kalaunan ay umuwi rin ang dalaga. Laking pasasalamat nang inanunsyong hindi matutuloy ang engrandeng kaarawan dahil sa nadiskubreng dagok sa buhay ng kaibigan. But Jana is Jana and I'm so proud of her for being a fighter therefore, I have to become one especially if its about Lyndon.

"Senyorita aalis na raw po ba kayo? Pinatatanong ng daddy niyo po." tawag ng kasambahay sa labas.

"Yes yaya just tell Manong Toby to get ready. Thank you!" saad ko.

Tumapat sa salamin at kinapa ang buhok saka sinipat nang maigi ang kabuuan. I literally sighed before getting downstairs.

"Iha, don't drink too much or dance with bad guys. And I want you to remember that twelve midnight is enough to enjoy your friend's party. By the way, say my birthday greet to Jana." seryosong pahayag ng nakarobang ama habang may hawak na aklat sa sala. Samantala, tumango-tango si Mommy na wala ring magagawa sa mga batas sa bahay.

"Yes Dad, I'll follow all the rules." walang siglang saad sa ginoo saka dumiretso sa sasakyang naghihintay sa gitnang bahagi ng tarangkahan. He also gave me their gifts to my bestfriend but I'm not concisely happy although they allowed me to go there. I know that Harold has a lot of prying eyes around which totally makes me feel upsetting.

Nang makababa sa harap ng malaking gate ay parang ayaw umalis ni Manong Toby.

"Could you just fetch me at midnight Manong Toby?"

"P-Pero kasi senyorita ang sabi po-"

"Please? I won't go anywhere."

Walang nagawa ang matanda kundi sundin ako sapagkat hindi maiwasang makaramdam nang inis dahil sa pagiging controlling ni Daddy na halos lahat ng kilos dapat alam niya, ultimo siguro pakikipag-kaibigan kailangan siya rin ang mamimili. It makes me sick all the time!

Lumakad mag-isa sa naturang kasiyahan ngunit si Jana lamang ang ka-close sa mga naroon maliban sa HOMIGEN. She might be inside her wardrobe and still preparing for the ceremony. Nakabatian ang ilang kaklaseng inimbita ng dalaga pero nagpasyang hindi makisalo sa kanila kung kaya mas piniling manatili sa gilid kung saan walang masyadong umuukopa. Maya-maya'y may pumukaw nang atensyon dahil umupo ang lalaki malapit sa'kin.

"Hi Samantha!"

"H-Hellor Xander?" kumunot-noo dahil himalang lumapit ang lalaki kahit wala si Jana.

"Why are you alone?" aniya habang sinusuklay ang plantsado nitong buhok.

"I'm actually waiting for Nana to come out?" naiilang na pahayag sa binata.

"Me too."

"O-Okay?" patanong ang tono sa lalaki ngunit medyo nabigla sa naging kilos nito dahil tumayo si Xander malapit sa'kin. He quickly patted on the table which cause me to felt flabbergasted towards his abrupt action though, it was actually a bit weird for me.

"Look, I will not going to beat around the bush..." anang binata.

"W-what do you exactly mean by that?" I arched my eyebrows.

"You've got the highest score last assessment but I'll make sure that you will not going to take over my position in class...next semester," naningkit ang mga mata ni Xander.

"Huh?" gustong bumunghalit ng tawa sa pinagsasabi ng lalaki subalit sarkastikong tinanguan lamang ang kaklaseng ginawa yatang sports ang assessment.

"I'm watching you closely Samantha. I'll investigate if there's any anomalies you did just to hit the highest score."

He took it seriously...like hello?

"Know what Xander? Get a life!" irap ko rito ngunit imbis matinag ay itinapat ang dalawang daliri sa kanyang mata bago inilipat sa'kin, rason upang mas lalong kontrolin ang sariling hindi matawa dahil sa mga pagbabanta ng ogag na kaklase. 

Buti na lamang ay umalis na'ng binata dahilan upang makahinga nang maluwag sapagkat hindi maipaliwanag ang pagka-iritang nararamdaman sa mga pinagsasabi nito. Ilang minuto ang lumipas hanggang sa muling maramdaman ang presensiya ng lalaki tila umupo malapit sa pwesto ko kaya siguro nagalaw ang upuan malapit sa'kin.

"I said get a life Xander!" I turned aside my head right behind me but I merely thwarted.

"L-Lyndon?" I whispered.

"Who's Xander? Was it a boy's name?" tumaas ang sulok ng kanyang bibig.

"What are you doing here?" umiwas sa klase ng tinging ginagawad ng binata. It was somehow naughty and playful tho!

"I think we need to talk? I kept on calling you last time right after what happened in my house but-"

"Could we just forget it?" pasuplang anas rito dahil sa t'wing maaalala ang nakakahiyang pangyayari'y parang gustong lumubog sa kinatatayuan anumang oras.

"How can I? You keep on flashing on my mind. I feel so guilty-"

"Edi lumabas din ang totoo na kaya gusto mo 'kong makausap dahil nakokosensiya ka--" may bahid hinanakit ang boses.

"No. It's not what you think it was--"

"Pwede ba Lyndon tigilan mo na 'ko? I'm trying my best to avoid you just not to continuously hurt my own feelings. Kooperasyon mo lamang ang kailangan ko," tinapangan ang boses saka akmang tatayo subalit pinigilan ni Lyndon at hinawakan nang mahigpit ang aking kamay.

"We have to settle these things. I don't want any conflicts with other people similar to you 'coz I see you as my younger sister!" he was obviously got sperk based from his timbre.

"Then treat me as a stranger likely of what I'm doing right now..."

Natahimik ang lalaki habang nilalaru-laro ang daliri sa'king palad kung saan kasalukuyang nasa ilalim ng mesa. Hindi mapigilan ang luha sa mata bagamat walang matibay na rason para iyakan ang ganitong bagay. Ang hirap pala magmahal ng wala sa tamang oras? Right love but in a wrong time as what they called it! Kung ipinanganak lamang sa panahon ni Lyndon may laban din siguro ako tulad ni Cassy? Mayroon talagang mga bagay na hindi ibibigay sa'yo kahit gaano mo pa ito kagusto. I'm just turning eighteen though it isn't enough reason to fight my feelings for him.

"Let's just be friends Samantha if you really don't want me to be your brother. Mas maigi 'yon kaysa wala..." litanya nito.

Bumuntong-hininga sa mga sinabi ng lalaki ngunit kailangang tanggapin ang rejection sa kauna-unahang lalaking hinangaan.

"How about the kiss huh? May magkaibigan bang naghahalikan?"

"That's why I'm asking an apology."

Binawi ang kamay na hawak ng binata saka sumungaw ang luha sa mata sa mga sinasabi niya dahil parang ang siste'y nagsisisi si Lyndon sa nangyari.

"You don't have to ask any apology either." mahinang anas dito.

Ipinagpapasalamat sapagkat hindi masyadong pansinin ang kinapupwestuhan naming dalawa kaya nakapag-usap nang maigi na hindi halatang nag-aaway o may ginagawang anupaman.

"I saw your results at XIA. And you have proven yourself well bubbly girl," iniba nito ang usapan.

"Well, thank you!" I said it with sarcastical approach.

Namayani ang katahimikan ng punasan ni Lyndon ang tumulong pawis sa noo ko. Sinong hindi ma-iinlove sa lalaking 'to? Masyadong pa-fall! Bwisit!

Inilayo ang mukha't kinuha ang tissue sa clutch saka pinunasan ang sariling butil ng pawis sa bandang sentido.

"Ladies and Gentlemen, we are asking for your attention because our debutante will be ready in no time..." anunsiyo ng host kaya nagkaroon ng pagkakataong makalayo sa lalaki subalit imbis kumilos ay hinawakan ni Lyndon ang kamay ko kahit nakatayo, animo magkasintahang naghihilahan. Marahil kung iba siguro ang makakakita, tiyak mapagkakamalang LQ ang nangyayari sa'ming dalawa.

"Put away your hands to me!" mahina ngunit matigas na singhal sa lalaki.

"No" he only enunciated his word.

Padabog na umupo sa tabi nito habang natatawa nang mahina si Lyndon tila iniinis lamang ng binata.

"Are you playing around Santiago?"

"Woah, you bad girl ha?" he winked.

He's not taking me seriously as if I'm just a little tyke who were ranting about some baby stuffs.

"It's not funny!"

"Ha-ha" he teased me.

"Kapag hindi mo 'ko binitawan--"

"Kapag hindi kita binitawan ano?" balik tanong ni kumag.

"I'll make a scene here..."

"Like?"

"You're obviously harassing me Lyndon Santiago,"

"Am I? I'm just requesting us to be friends or either civil from each other." naging seryoso ang mukha ni Lyndon.

"Bakit pinipilit mo ba ang hindi pwede?"

"Bakit naging hindi pwede?" he babytalked in front of me but I clearly understand that it was all a brotherly treatment.

"Do I have to make myself clear? Tanggap kong hindi mo ko gusto o magugustuhan kahit katiting, tanggap ko rin na ang mga tipo mong babae matalino, simple o kaya nasasabayan ang mga trip mo tulad ni Cassy. I don't even know the definition of economics or whatsofucking politics you might bringing up whenever you talk to each other. Hindi rin ako mahilig sa history at lalo sa arithmetic. Pero ang tanging maibibigay ko lamang ay suporta sa taong mahal ako at mamahalin ko. Sadly to say, I've already removed you from the list because you rejected me not only once but thrice. And besides, I'm younger than you therefore, I perfectly understand that I have to find my similar wavelength or age rather--- Kuya Lyndon!" hindi mapigilang tumulo ang luha di' dahil sa konseptong kaibigan lamang ang kaya nitong ibigay kundi sa ideyang naniwala o kumapit sa salitang "baka" at "pwede".

Inalis ang pagkakahawak nito sa'king kamay saka 'ko dumiretso sa kumpol ng mga taong nag-aabang sa pagbaba ni Jana sa malawak na hagdanan habang nakaalalay si Troy bilang escort ng kaibigan. I noticed that Jana doesn't look elated unlikely before, as if something is off with this event.

Hindi na lamang pinansin dahil mas nangingibabaw ang lungkot sapagkat matapos maging parte ng eighteen gifts ni Nana ay hindi na muling sumulyap si Lyndon sa gawi ko. He's actually enjoying the company of Cassy Saavedra likewise with Troy who has an unfamiliar woman beside him. Marahil ito ang isa sa mga rason kung bakit malungkot ang dalaga bukod sa kinakaharap ni Jana'ng problema ukol sa isang traditional arrangement ng kanilang pamilya.

"Happy Birthday best! You should've smile often...like hello?" bineso ang dalaga.

"Thank you Sammy" hindi man lamang umabot ang saya sa mga mata ni Jana.

"Are you fine now?" I sound worried.

"I have to best. Gosh! I'm only eighteen, how could they do this to me...like duh?" tumingala sa itaas saka pinaypayan ang mukha tila pinipigilang tumulo ang luha.

"My ghad Jana why you'd accept that kind of eccentric set-up? I mean..ugh unbelievable. Mga bata pa tayo!"

Sinaway ng kaibigan dahil napakalaking lihim ang pinagdaanan nitong suliranin, kaya para maputol ang usapan ay nagyaya si Jana'ng kumustahin ang mesang kinapupwestuhan ng HOMIGEN. Tama nga ang naging hinuhang isa si Troy at kababata raw ng lalaki ang pinakadahilan kung bakit bad mood ang isang Jana Buenaventura-Xi.

We directly went through their long table henceforth, they automatically greeted us except Lyndon who obviously avoiding my stares. Abalang-abala ang lalaki sa katabing si Cassy na naging dahilan kung bakit kumikirot ang puso sa matinding panibughong nararamdaman.

"Do you like this one or this? Which one do you prefer?" dinig na dinig ang malambing na boses ni Lyndon sa ka-date nito.

"I think this one?" Cassy frowned and pointed out the beef brocolli.

Inasikaso ng lalaki ang dalaga gaya ng pinapangarap na gawin sa'kin ni Lyndon. I mean, he did all these things to me when we were still close to each other, but those were not just the way I expected. It wasn't romantically done?

Jusko Samantha ganito ba talaga kasakit ang unang pagkabigo sa pag-ibig lalo't hindi kayang ibalik ng taong mahal mo ang pagmamahal na gusto mong ibigay? Saklap!

"Oh that's so sweet of you! Thanks for the compliment Ate Coleen. You look slayin' too but I think..." Nana meaningfully glanced at me which cutted-off my selective rants through my mind. And I can sense someone will blown away some s**t. No way Jana don't you ever say it... then I gave her a warning look but she just arched the side of her lips instead.

"I think, you attended the wrong site? Your dress seemed unfit here on my birthday. It's more likely a wardrobe when you are working in a club?" Nana sneered.

Napasinghap sa mga sinabi ng kababata maging ang mga kaibigan nina Lyndon at Troy ay natahimik. Dumako ang tingin sa binatang napapaubo kaya tinapik ni Cassy sa likod rason upang halos maningkit ang aking mata ng makitang malapit ang mga ito sa isa't isa.

"Let's go best? Thank you for attending my party tho'-- Oh don't took it seriously I'm just kidding!" putol ng kaibigan sa nagbabagang tingin ko kina Lyndon at Cassy.

Jana chuckled in front of them particularly with Troy's date. Nagkatinginan lamang ang HOMIGEN at mga babaeng kasama nila na halatang nailang sa mga sinabi nang matabil na kaibigan ngunit para hindi maging kahiya-hiya'y nagtawanan na lamang ang mga ito.

"Yeah you're really crazy!" I tried to sound normal before halting Jana from afar to avoid much more conflicts with HOMIGEN.

Paalis na sana kami ng biglang mayroong humatak sa kamay ng kaibigan. It was Troy who snatched my bestfriend's arm then brought her somewhere to talk to her privately, thus what I did was to sitdown at the corner and watch everyone in the crowd. Kailangan na sigurong masanay na mag-isa dahil mag-iiba na'ng tatahaking buhay ng kaibigan habang ikaw Samantha, anong gagawin mo?

Hindi makahuma ng may humawak sa kamay at basta na lamang hinila palabas kahit nagpupumiglas.

"Saan mo 'ko dadalhin? B-Bitiwan mo 'ko!" marahas na bulong.

Walang kibo si Lyndon habang seryosong naglalakad palabas habang nakapulupot ang kamay ng lalaki sa'king beywang.

"Hop in," nang nasa mismong Bentley nito.

"No"

"I won't bring you back to the party. Kung ako sa'yo sumunod ka na lamang."

"Ayoko"

He became dead pan serious as hell therefore I became a bit intimidated and follows what he said. Tahimik na lumulan sa backseat hanggang sa sumakay rin ang lalaki sa kabila. Hindi nagkikibuan kaya mas piniling tumingin sa labas ng bintana. Parang pamilyar ang tinatahak nitong daan, kapagkadaka'y huminto ang binata sa mismong sacred place ng kanyang grandparents. It's weird but I'd never felt afraid eventhough it was dark and Lyndon is the only  person I am with.

"Anong ginagawa natin d-dito?"

I became bedazzled when he opened the intricated gate and carefully invited me through the ingress.

"I want to show you these..."

Ako mismo ang nangunang pumasok sa loob kung saan punung-puno ng alitaptap ang mga punong nakatanim idagdag pa'ng mga bituin na matatanaw sa kalangitan. Isang sagradong lugar sa metro na hindi mo aakalaing na-preserve ng napakahabang panahon.

"Did you like it?" anang binatang nakaupo sa damuhan kahit hindi bagay sa kanyang kasuotan.

"Who wouldn't love this?" saad dito.

"I'm glad you like it,"

Umupo nang tahimik at medyo nakadistansya kay Lyndon subalit nanlaki ang mata ng humiga ang binata habang nakakandong ang ulo nito sa'king hita. Ilang segundo rin kaming tila nagpapakiramdaman sa isa't-isa hanggang sa pinutol ni Spongy Babe ang pagmumuni-muni.

"I actually tried to resist you but I failed when I'd seen how I made you feel hurt earlier...it was twice hurtful for me."

"B-Bakit mo ginagawa 'to?"

"I don't know. I just love the raw feeling of how I make you smile, sperk or angry. It's cute?" he  grinned.

"In short, pinagtitripan mo 'ko!" inis na saad dito.

"No, I don't" Lyndon chuckled.

"Hindi ko bibilhin 'yang mga rason mo..." umismid sa lalaki.

"Bakit ayaw mong maniwalang na-oobliga akong patawanin ka? I can sense that I was born to make you smile or my past life would also be connected to your lips? And when you're sad my emotion has been stretched," he  literally sound weird but it was a melliflous lyric to my ears.

"Know what? I don't get you! Huwag kang pa-fall pwede? Si Cassy ang ideal woman para sa'yo at nakikita kong bagay na bagay kayo." there was a raspy bitterness in my words.

"Really?"

"See? I told you...I'm just-"

"You're just what?"

"A sophomore reservation."

Tumawa ang lalaki saka bumangon at tinitigan ng malagkit animo pandikit na anumang oras matutuksong ilapat ang sarili sa bulid nang kapahamakan.

"Samantha, you're too young. Alam mo kung bakit pinipilit kong kontroling mahulog sa'yo?" diretsahang pahayag ni Lyndon.

"L-Lyndon,"

"You will have a lot of choices in the future, you can fly or soar high and I'm afraid that I wouldn't reached your feet in the sky," he deeply suddered.

"What d-do you mean?"

"We're not on the same page bubbly girl. Baka kapag nahulog na 'ko sa'yo hindi ko na kayang umahon. Baka kapag dumating sa panahon na may makilala kang mas higit sa'kin...siya ang piliin mo. What if I get too old and the reason you admire me is because you're just infatuated then suddenly you've changed your mind? Bago  lamang sa'kin 'to. I used to settle with a woman not with a  young lass" pinapanood ni Lyndon ang mga alitaptap bago dumako ang paningin sa gawi ko na sadyang kababakasan ng sari-saring emosyon.

"You literally judged me by saying those things." tumulo ang luha sa mga iniisip ni Spongy Babe tungkol sa'kin kaya tumayo at pinagpagan ang suot na gown subalit hinatak ni Lyndon pabalik dahilan upang mapahiga sa damuhan. He caressed my face and emotionally stared at me as if the whole world was jailed in this kind of enthralled scene. Bahagyang inangat ang kanyang antipara saka sinakop ang aking nakaawang na bibig. Mainit at nakakaliyo ang bawat pag-arko nito.

I gasped when he get down in the midst of my neck, while he was exploring my bust I've abruptly glanced of how the stars glimmering in the nightsky.

Unti-unting napapikit habang ninanamnam ang kiliting pinaparanas ni Lyndon, animo natatangay sa mainit na singaw ng aking katawan saka gumapang ang kanyang kamay sa maikling slit ng gown. I could feel some sort of ticklish sensation on my womanhood though he didn't touch it yet.

"L-Lyndon please..."

"Uhm," he kept on showering me some tender kisses all over my face.

Hanggang sa pumasok sa isip ang itsura ni Daddy habang nagbibilin.

"Twelve midnight is enough..."

Natigil saka marahang pinigilan ang lalaki sa'ming pinagsasaluhan.

"W-What time is it?"

He looked on his wristwatch.

"It's eleven-thirty bubbly girl..." he calmly answered.

Nag-iinit man ang pisngi sa nagawa, subalit kailangang sundin ang bilin ni Harold Añorivas.

"C-Could we go now? Ang sabi kasi ni Daddy 'gang alas-dose lang?" I could feel the raging flushed on my both cheeks.

"Sure, Cinderella. I drive you back to the party," inalalayan ni Lyndon saka hinubad ang sariling coat upang ipatong sa balikat ko bago tuluyang binuksan ang nakaparadang kotse.

I couldn't keep myself from staring at him especially if Lyndon was biting his lower lip. Tulad ngayon na hinahaplos na naman nito ang kanyang mapulang labi habang nagmamaniobra ang isang kamay subalit ang mas ikinaigtad sa upuan ay nang mahuling nakatingin dito, rason upang mabilis na kumindat si Lyndon. He suddenly chuckled when he caught me glancing at him.

"W-Why?" I innocently asked.

"Nothing. I will call you when you get home," natatawa ito.

The man softly pinched my cheek before he drove safely to returned from the party.