Naging alanganin ang ngiti ng presidente ng lingunin ko siya at bakas ang takot sa mga mata niya. Lalong nadagdagan iyon nang tumayo ako at hinawakan ang purse ko.
“Miss Vergara, pag-usapan natin ito,” kinakabahang sabi niya sa akin na ngayon ay tumayo na rin sa kinauupuan. Nang mapadako ang tingin ko kay Sander ay malungkot lang siyang nakatitig sa akin. Agad kong binawi ang tingin at ibinalik ang atensiyon sa lahat.
“Huwag na nating pahabain ito. Ayaw na ayaw ko na nasasayang ang oras ko sa mga walang kuwentang bagay. So, it’s either you ask that woman to get out of here, or I will leave now and go back to my office!” matigas kong deklara. Halos sabay-sabay silang napasinghap at nanunuyang tumingin kay Donya Aurora.
“Please, Miss Vergara, everyone, I’m begging you. Let’s all go back t
