I just stared at him. Hindi ko alam ang sasabihin ko sa totoo lang. Gusto kong maiyak sa biglaang confession niya, pero walang tumulong luha sa mga mata ko.
"So, you gave your surname to me on my birthday?" May ngisi sa labi na tanong ko.
He chuckled and nodded his head. "Yes. You said you wanted my surname, then I gave it to you. Naisip ko noon na 'yan muna. Soon, I will really going to change your name with my surname."
Nakagat ko ang pang-ibabang labi para pigilan ang kilig nararamdaman. Hinaplos ko ng dahan-dahan ang buhok niya sa likod.
"You want to marry me, huh?"
"Ano sa tingin mo, Chelseah. Hindi kita itatali sa'kin? Kaya nga kita niligawan para pakasalan ka."
I know, by this moment, my cheeks have already turned red. My God! Why is this man so good at his words?
"Edi, pak
