Fatih AÇIKEL
Akşama daha çok vardı ve ben içimdeki heyecanı bir nebze de olsa dizginlemek için durmadan çalıştım. Her ara verdiğimde tekrar tekrar içime sızan onu görme isteğim, sadece çalışınca devre dışı kaldığından artık ara vermeyi de keserek dur durak bilmeden devam ettim.
Tüm günü çalışarak geçirmem, babam ve abimin odaya girmesiyle sona erdi. Babam, “Oğlum hala çalışıyor musun sen? Zafer’ler bizi bekliyorlar üstelik nasıl kendini çalışmaya kaptırdıysan asistanına evine gitmesini de söylememişsin, kız bu saatte hala holdingde. “ dediğinde kaşlarım havalandı.
” Alev daha burada mı? Cidden unutmuşum baba.” deyip ceketimi aldım ve üçümüz odamdan çıktık. Kapıdaki masasında oturan Alev’e evine gitmesini ve bu saate kadar onu unuttuğumu yoksa çoktan evine göndereceğimi söyledim. Buna
