Kinabukasan ay para bang wala man lang nangyari sa akin kahapon. Sobrang lakas ng katawan ko at pakiramdam ko ay napakasaya ko ngayong araw. Hindi ko talaga maintindihan ang sarili ko kung bakit paiba-iba na ang nararamdaman ko. Kahit sa treatment mamaya na magaganap ay ni hindi ako makaramdam ng kaba. Iniisip ko na wala namang mangyayari na kung ano man sa akin. Hindi naman na ako baliw at hindi na rin ako nakakaranas pa ng panic attack dahil wala nang nanggugulo sa akin ngayon kaya alam ko na maaayos na ako. Baka ito na rin ang huling beses na pupunta ako sa psychiatric hospital dahil nakakatulog na ulit ako ng ayos.
Naghahanda na ako nang bigla ay may kumatok sa kwarto ko. Hindi na hinintay pa ni Mommy na payagan ko siyang pumasok sa loob dahil nakapasok na siya after niyang kumatok. N
