Genç kız, yerinde saatlerce hareketsiz kaldı, derin düşüncelere daldı .Her zamanki çekingen tavrı ile, saten perdeyi aralayınca gördüğü genç adam aklına takılıp kalmıştı. Daha önce gördüğü, kaba saba adamlara hiç benzemiyordu. Hoş, o da ayrı bir bilmece olmuştu kendine. Arada sırada eve geldiklerinde gördüğü o, kaba saba adamlarla babasını hiç bağdaştıramıyordu. Babasının,bu tür karanlık görünümlü insanlarla ne işi olabilirdi ki?...Babasını çok ama çok seviyordu. Kendini bildi bileli hem kendi görevini yapmış hem de annesizliğini hissettirmemeye olanca gücü ile çabalamıştı. Bunu,inkar edemezdi ama, yine de her zaman içinde duyduğu eksikliğe benzer, yalnızlık duygusuna çare bulamıyordu. Bunca varlık, ihtişam içinde yine de her şey tam değildi. Cesaret bulup, minicik aralıktan gördüğü

