64
Hayat süremiz durmaksızın akmaya devam eder. Her gün ise şu dünyadaki zamanımızın azalmasıdır. İşte bu oyalanmanın içinde birbirine eklenmişlikler yaşanmaya devam eder ki bazılarının mantığını asla bulamayız. Olması gereken bu, diye geçiştiririz,yani avutmaya devam ederiz kendimizi. Kimilerini çabucak def ederiz aklımızdan, kimilerini de asla unutamayız. Unutamamak, aslında zamanın en önemli görevini yapmamasıdır. Her şeyin ilacı diye tabir edilen zamanın tembelleşmiş hali....Güne uymak zorunda kalarak, hep geçmişin bir ince tarafında yaşamaktır, bu...İnsanların bir kısmının laneti olur. Ömür boyu süren bir kara büyü kesilir süreç. Ara ara mutluyum diye düşünülse de ta derinlerde daima kendini hissettiren o iç acımasının hiç dinmediği anlaşılır da koyu bir umutsuzluğa düşülür...Ve k
- Writer
