Nihayetinde sınıra ulaştılar....İçlerinde adlandıramadıkları bir ürperiş....Asırlarca yolculuk yapıp da sevgiliye ulaşmak gibi ya da asırlarca sevdiklerinden ayrılmak gibi....Yaşamın insanı nereye götüreceği belli değil. Sali, bu yeni ve bilinmez gelecek karşısında korkuyordu....Yetememekten, aciz kalmaktan korkuyordu ama, nasıl beceriyorsa bunu ailesine hiç belli etmiyordu....Sağlam duran görüntüsünün altında, ailesi için her şeyi yapmaya hazır fakat başarısız olacağını da hesaba katıp, endişelenen bir adam vardı.....
Önce anası, babası ve karısı ile çocuğunun inmesine yardım etti. Baharın ilk günleri erişse de soğuk hala yerli yerinde duruyordu ve yerler hafiften buz tutmuştu....Rayların kenarında toplandılar. Sali:
''-Beni burada bekleyin! Eşyalarımızı alıp geliyorum.''dedi
