85
Cemal ve Elif, mutluydular. Ramazan'ı anlayabilen genç adam, onun suyuna gitmeyi öğrendi zamanla. Arada bir tartışmalar yaşansa da birkaç yılın ardından, ortak bir noktada buluşamasalar bile yakınlaşmayı az çok becerdiler. Aslında bunda en büyük pay, ilk torun sevinci oldu. Minicik bir oğlan yaşlı adamın tüm dünyası oluverdi. İçten içe sıkıntısını yaşadığı korkusu ve bu korkunun patlamaları olan tartışmalar bir anda bitiverdi. Yeni sıfatı ile dede Ramazan, çabucak yeni bir dünyaya kapandı. Torunu ve kendisinden oluşan, yumuşacık bir alem. Sevgi dolu... İlk başlarda bağıra çağıra Cemal ile gittikleri iş yerine hiç gitmez oldu. Çünkü artık en önemli işi torunuydu .İlk çocuğa isim koyma şerefi de kendine bahşedildi. Günlerce düşündü adam. Kendi torunu çok farklıydı ve ona layık i
- Writer
