84
Günler bir birinin aynı oldu .Görünen yaşam akıp gitti. Yaş ilerledi, doğan büyüdü ama, o hep aynı yerde takılı kaldı. Bildiğini tek renk belledi. Üzerine düşenleri de en iyi şekilde yapmaya çalıştı. En önemlisi, içinde olan biteni bir kendi bildi. Sustu ustaca. Çünkü sessizliğin, hiçliğin her şey olduğunu da çok iyi öğrendi.''Hiç'', çoğuna göre yokluktur, doğru ama, o yokluk aynı zamanda istenen her bir şeyi kapsar. Kişiye rahatlık verir, içinde özgürlüğünü getirir. İnsanların çok azı erişir. Bir bakıma, farklı bir huzurun kapısını açmış olur. Diğerleri davranışlarını, tercihlerini yargılayamaz. Sonra her yaşananın ardından kendini haklı çıkarma gereği de olmaz ki bu gereksiz yere yormaz kendini. Durmadan bir şeyleri açıklama zorunluluğu da ortadan kalkar. İç rahat, kafa rahat, sadece
- Writer
