Chapter 45
**
Nakauwi ako sa bahay namin saka ako pumasok sa kwarto ko. Dali-dali akong humiga sa kama ko at dun ko iniyak lahat nang sama nang loob ko. Years and months had passed, I'm still hurting. Para kanino? Para sa kanya? Hindi nato tama. I won't let him hurt me again. Itong sakit na nararamdaman ko sa puso ko, ito ang hudyat na kailangan ko nang kalimutan si Austin. Pero bakit mas lalong masakit para sakin ang kalimutan siya nang tuluyan. Ito ba talaga ang gusto ko?
Umiiyak ako at nasasaktan ako dahil mahal ko siya. Pero ayoko nang bumalik sayo Austin. Ang hirap mong mahalin, nakakabobo kang mahalin. Inaamin ko naman na mahal ko siya pero may pumipigil sakin ang bumalik sa kanya.
Nagising ako dahil sa lakas nang ulan sa labas. Bumangon ako at nagbihis sa CR. Mag-aalasyete na na
