Chapter44
Nakatingin ako kay Allyson habang umiiyak. Ngayon ang huling lamay nang anak niya at mula nung pagkamatay nang anak niya ay hindi na siya tumigil sa kakaiyak. Tahimik siyang umiiyak habang nakatingin sa mga bisita. Minsan nakatulala lang siya at walang imik. Nag-aalala na sa kanyaang mga magulang niya, pati ang mga malalapit na kaibigan niya nagaling pang ibang bansa, kahit ako, masasabi kong nakakaawa siya ngayon. Wala siyang ibang kinakausap tahimik lang siyang umiiyak habang nakatingin sa kabaong nang anak niya. Hindi siya umaalis sa harap nang kabaong nang anak niya.
Si Austin naman ay tahimik lang sa gilid. Alam kong nasasaktan rin siya sa pagkawala nang anak niya pero pinipilit niyang kontrolin ang emosyon niya. Minsan nakikita ko siyang nag yoyosi sa labas saka ito mapap
