Nakaupo ako sa buhangin at tinatanaw ko ang napakalawak na karagatan at ang lalim ng mga iniisip ko, maaga kasi akong nagising pero wala na sa tabi ko si Brint. I felt the pain if sorrow scorching in my entirely and the it's dripping madly at me.
"Bakit nandito ka?" dinig kong boses mula sa likod ko, pero hindi ko ito nilingon dahil kilala ko na kung sino ang nagsalita.
"We need to go," mahina lang ang pagkakasabi nito.
"May mga kailangan akong e-meet."
Napabuntonghininga na lang ako at kaagad tumayo.
Tinitigan siya nito mula ulo hanggang paa. Parang nanlambot ang tuhod nito pakita rito. Isinuot niya kasi ang puting long sleeve nito dahil wala kasi siyang maisuot.
"Sorry, wala kasi akong damit na extra kaya nakialam na ako sa mga gamit mo. Hindi mo naman kasi sinabi na mag-oovernigh
