ELOISA
Nakaharap ako ngayon sa laptop ko. Bukas ang video call—nasa linya si Nanay Rosa. Nasa kusina siya sa Sicily, kasalukuyang nagluluto.
Alas otso na ng gabi rito sa Pilipinas, pero sa Sicily ay alas-dos pa lang ng hapon. Anim na oras ang pagitan ng oras ng dalawang bansa. Kapag winter, nagiging pito.
“Ano po ang hinahanda niyo, Nanay?” nakangiti kong tanong habang pinapanood ang ginagawa niya.
Naroon din si Jennie, ang magandang apo niya. Kumaway ito sa akin at ngumiti.
“Hi, Jennie. Kamusta ka na? Baka naman may boyfriend ka na?” biro ko.
Namula ito. “Wala po, Ate. Ayaw pa po ni Lola. Saka may crush na po ako.”
Sumulyap pa ito sa labas ng kusina na para bang may hinahanap.
Napangiti ako.
“Nagluto po ako ng tinolang manok, Ma’am,” sabi ni Nanay Rosa habang ipinapakita ang kase
