"Banyoya gireceğim," dedi Barlas, sesi artık tehditkâr değil, sıradan bir emir tonundaydı. "Çıkana kadar yemeğimi hazırla."
Cebinden cüzdanını, telefonunu ve diğer eşyalarını çıkardı. Komodinin üzerindeki makyaj masasına doğru yürüdü ve eşyalarını oraya yerleştirdi. Bu sırada, gözleri Masal'a ait olan kişisel eşyalara takıldı. Birkaç parfüm şişesi, küçük bir takı kutusu ve Masal'ın makyaj malzemeleri...
Odanın bir köşesinde duran bu eşyalar, Barlas'a gerçeği yüzüne çarptı. Harbiden evlenmişti. Bu yalan, bu zorlama, artık bir oyundan çıkmış, yasal ve somut bir gerçekliğe dönüşmüştü. Kızın eşyalarının odadaki varlığı, Barlas'ın hayatının geri dönülmez bir şekilde değiştiği gerçeğini tescilliyordu.
"Yemek mi hazırlayayım?" diye sordu hayretle. Az önce fahişe yerine konulmuştu ve şimdi bir
