Nag-usap lang kami ng kung ano-ano, kung minsan ay tungkol sa mga bagay na walang saysay, kung minsan ay tungkol sa mga bagay na pilit naming nililihis para hindi kami lamunin ng bigat ng sitwasyon. Hindi namin namalayan na palalim na pala ang gabi. Ang ilaw mula sa mga chandelier ay nagsimulang magbigay ng mas malambot na liwanag, animo’y sinasakal ang katahimikan sa paligid.
Sakto namang dumating si Atticus. Sa bawat paglapit niya, ramdam ko ang aura ng isang taong hindi basta nilalapitan. Ngunit ngayong kasama niya ang dalawang lalaki, lalong tumindi ang presensya sa paligid. Para bang biglang bumigat ang hangin, parang masikip na ang bawat paghinga.
Magkamukha ang dalawang kasama niya, halatang magkapatid. Ngunit kapansin-pansin din kung gaano sila nagkaiba sa paraan ng kanilang pana
