Kabanata 22

1937 Words

Later that night, mahimbing akong nakahiga sa kama pero hindi pa rin dalawin ng tulog. Nakatabi si Atticus, nakatalikod sa pinto pero alam kong gising pa rin siya. Pareho kaming alerto, parehong naghihintay ng kung ano. “Atticus,” tawag ko sa mahinang boses. “Hmm?” “Do you regret bringing me here?” Bumaling siya sa’kin, marahang humawak sa mukha ko. “Never. If anything… I wish I brought you here sooner.” Tahimik. Walang tunog kundi ang hum ng aircon at t***k ng puso naming pareho. “Do you think…” bulong ko, “…this will ever end?” Tinapik niya ang kamay ko, hinawakan iyon ng mahigpit. “I think… it already started to end the day I met you.” Hinawakan ko ang dibdib niya, dun sa parte kung saan ramdam ko ang t***k ng puso niya. “I want our daughter to grow up far from this.” “She wil

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD